Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2019

Λόγια καρδιάς και ευχές για τα Χριστούγεννα (του π. Χρήστου Δημητρόπουλου)


ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΆ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΈΝΗ ΓΕΜΆΤΗ ΥΓΕΊΑ ΠΡΟΚΟΠΉ ΒΊΟΥ ΠΊΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΣΎΝΕΣΕΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ. ΑΥΤΌ ΤΟ ΕΤΟΣ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΑΦΕΤΗΡΊΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΑΣ ΚΌΣΜΟ. 

ΑΣ ΠΕΤΆΞΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΑ ΣΚΟΥΠΊΔΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ. ΑΣ ΒΆΛΟΥΜΕ ΑΝΘΉ ΣΤΗΝ ΨΥΧΉ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ. ΕΝΔΥΜΑ ΜΑΣ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΥΠΟΔΉΜΑΤΑ ΜΑΣ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΝ ΠΝΕΎΜΑΤΙ ΑΓΑΘΟΎ. ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΑΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ. ΣΚΕΠΑΣΜΑΤΑ ΜΑΣ Η ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ. ΦΑΓΗΤΌ ΜΑΣ ΤΟ ΓΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΊΟΥ ΖΩΗΣ ΘΕΊΑ ΚΟΙΝΩΝΊΑ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ. ΑΕΡΑΣ ΠΝΟΗΣ ΜΑΣ Η ΜΕΛΈΤΗ ΚΑΙ Η ΣΠΟΥΔΉ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΛΌΓΟ. 

ΎΔΩΡ ΖΩΗΣ Η ΕΞΟΜΟΛΌΓΗΣΗ ΚΑΙ Η ΣΧΈΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΚΑΙ ΟΧΙ. ΜΕ. ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ Η ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ. ΟΔΗΓΟΣ ΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΤΙΚΟΣ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΜΑΣ. ΦΩΣ ΜΑΣ Η ΕΝ ΓΈΝΗ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΉ ΜΕ. ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ.ΣΥΝΧΩΡΗΣΕΩΣ. ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ Η ΠΡΟΣΕΥΧΉ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ ΡΟΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΠΌΤΕ ΈΧΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ Η ΔΙΆΘΕΣΗ Η ΟΠΌΤΕ ΈΧΟΥΜΕ ΑΝΆΓΚΗ.


ΑΝ ΤΗΡΉΣΟΥΜΕ ΑΥΤΆ ΤΌΤΕ Η ΧΡΌΝΙΑ ΑΥΤΉ ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΠΟΛΎ ΚΑΛΎΤΕΡΗ ΚΑΙ. ΠΟΛΥ ΠΟΙΟ ΕΥΛΟΓΗΜΈΝΗ. 

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΈΟ ΈΤΟΣ 2019 

ΜΕΤΆ ΤΙΜΗΣ 

ΠΑΤΉΡ ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Το παρεκκλήσι μας στο Βήμα Ορθοδοξίας.



Το πολύ σημαντικό έργο που γίνεται στο Παρεκκλήσι μας, παρουσιάζεται στο "ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ". 

Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ στη σελίδα του site.


https://www.vimaorthodoxias.gr/nea/polos-elxis-gia-neous-to-parekklisi-sto-dasaki-tou-alsous-neas-filadelfeias/?fbclid=IwAR28ZkW--YXm53li8QSjLEPitahaamaoy0-9oTXQ8BJCoKavO50-_BPieDw


"Μία πνευματική όαση μέσα στη γκρίζα καθημερινότητα της Αθήνας. ‘Ενα Παρεκκλήσι-στολίδι με έναν Ιερέα που προσελκύει εκατοντάδες νέους από κάθε γωνιά της Αττικής γης. Νέοι άνθρωποι που δύσκολα προσεγγίζονται να έρθουν στην Εκκλησία, ο φιλοαγιορείτης Παπα-Χρήστος Δημητρόπουλος με την διακριτικότητα και την αστείρευτη αγάπη που τον διακατέχει κατάφερε οι νέοι να αγκαλιάσουν την Εκκλησία και να ακολουθήσουν μία πνευματική ζωή." 



ΚΗΡΥΓΜΑ ΠΑΤΕΡΑ ΧΡΗΣΤΟΥ 5.12.2018. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.


ΚΗΡΥΓΜΑ ΠΑΤΕΡ ΧΡΗΣΤΟΥ 5.12.2018
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (Απομαγνητοφώνηση-Κατερίνα Λυκούργου)

ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ ΧΑΙΡΕΤΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ, ΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΚΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΣΑΣ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ, ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΠΝΟΗ ΖΩΗΣ. Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΗΡΘΑΤΕ ΕΔΩ ΝΑ ΤΟΝ ΤΙΜΗΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΕΤΕ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΑΣ ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΑΣ.


ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΧΑΛΕΠΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΒΙΩΝΟΥΜΕ,ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Ο ΘΕΟΣ. ΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...
ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΧΗ, ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΣΩΣΤΟ Η ΛΑΘΟΣ, ΑΛΗΘΕΣ Η ΨΕΥΤΙΚΟ. ΤΥΦΛΩΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ, ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ..
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΖΟΥΜΕ ΩΣ ΒΙΩΜΑ.ΚΡΥΒΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΕΝΤΕΧΝΑ ΕΩΣ ΚΑΙ ΑΤΕΧΝΑ ΑΓΑΡΜΠΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ..ΛΕΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΨΕΜΑΤΑ.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΧΑΘΗΚΕ, ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΠΛΑΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΣΑΜΕ..
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΣΕ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ,ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΔΕΣΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΙΛΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.
Ο ΘΕΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΣ ΩΦΕΛΗΣΕΙ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥΣ ΩΣ ΣΕΙΣΜΙΚΕΣ ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Ο ΡΟΛΟΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ,ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΓΝΗΣΙΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ, ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΔΙΟΤΙ ΑΓΑΠΗ ΧΩΡΙΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΗΜΕΡΟ ΚΑΙ ΦΘΗΝΟ..
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΑ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ,ΑΡΑ ΣΚΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΓΙΟΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΚΑΠΩΣ ΔΥΣΚΟΛΟ..ΘΕΛΟΥΜΕ? ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ..ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΑΓΙΟΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ? Η ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΤΟΥΜΕ ΙΟΥΔΕΣ..
ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΝΩΣΤΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ,ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ.

Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΑΙΣΧΥΛΟΣ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΠΕΙΣ ΕΝΑ ΨΕΜΑ ΑΡΧΙΚΑ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΗΛΙΟΣ ΠΟΥ ΦΩΤΙΖΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΔΙΑΥΓΕΣ ΜΟΡΦΩΜΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΥΨΗΛΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΕΦΟΣ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΝΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΚΟΡΠΙΖΟΝΤΑΣ ΦΩΣ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΣΤΙΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ ΜΑΣ.
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ ΤΟΥ ΨΕΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΝ ΘΟΛΩΣΕΙ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙ,ΕΝΩ ΑΝ ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΑΝ ΣΤΟ ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΕΡΑΚΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙ ,ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΒΙΩΝΕΤΑΙ ΒΑΖΕΙ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΟΣ.
ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΑΠΟΚΟΣΜΟ,ΠΙΚΡΟ, ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟ, ΚΑΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΜΕ...Ε ΓΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΑΣ ΟΝΟΜΑΖΕΙ ΑΝΟΗΤΟΥΣ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΛΑΝΗ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΖΗΤΟΥΜΕ ΣΥΓΝΩΜΗ,ΕΝΩ ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΨΕΜΑΤΑ ΛΟΓΩ ΕΓΩΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΣΥΓΝΩΜΗ Η ΔΕ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ.

ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ ΝΑ ΠΕΙΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΑΛΗΘΕΙΑ..ΒΑΛΑΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΛΟΗΓΟ ΤΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ..ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΑ (ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ)ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΩΝ ΣΕ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΝΙΡΒΑΝΕΣ, ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ, ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ..ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΕΦΕΛΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ ΧΝΑΡΙ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΜΑΣ.
ΚΑΘΕ ΦΑΡΜΑΚΟ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΕΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΠΙΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ..ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΦΗΝΕΙ ΠΙΚΡΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΑΣ. ΕΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΘΕΡΑΠΕΥΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΜΑΣ.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΥΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΙΚΡΗ ΜΑ ΟΜΩΣ ΣΩΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΠΡΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑΝ.
ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΘΡΟΝΩΝ, ΚΑΡΕΚΛΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΛΙΓΟ ΠΟΛΛΥ ΠΡΟΔΙΔΟΥΜΕ ΨΥΧΕΣ, ΥΠΟΣΤΑΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΣΕ ΑΛΛΟΤΡΙΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ..ΕΠΙΠΛΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΚΙΑ, ΤΡΟΦΙΑ ΤΗΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, ΡΟΥΧΙΣΜΟ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ. ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ ΚΟΜΦΟΡ ΔΙΩΧΝΕΙ, ΚΛΩΤΣΑΕΙ , ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ ΒΑΝΑΥΣΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ΝΑ ΑΚΟΥΜΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΥΣ, ΚΑΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΟΛΗ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΑΣΧΗΜΑ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΗΛΕΓΞΕ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ΝΑ ΚΡΥΒΟΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΚΤΥΛΟ ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΜΑΣ, ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ, ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΕΝΟΙ ΤΑ ΑΤΟΠΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.

ΠΑΠΑΔΕΣ ΚΑΙ ΛΑΙΚΟΙ ΒΑΠΤΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΨΕΜΑ ΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΩΣ ΨΕΜΑ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΕΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΨΕΜΑΤΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΙ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΣΑΝ ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΨΕΜΑΤΟΣ..ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ? ΠΟΣΟ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ ΑΚΟΜΑ?
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΓΙΝΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ, ΦΑΓΗΤΟ ΒΛΑΒΕΡΟ, ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΞΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΥΣΤΙΚΗ, ΠΟΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΝΟ, ΝΤΥΣΙΜΟ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟ, ΦΑΡΜΑΚΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ, ΛΟΓΟΣ ΜΕ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ, ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ ΜΑΣ. ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΚΑΤΩ? ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΛΑΣΠΗ ΕΠΑΝΩ ΜΑΣ?

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ Ο ΘΕΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΕΚΦΡΖΕΙ ΜΟΝΟ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΞΕΒΟΛΕΥΕΙ, ΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΓΩΝΑ, ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ, ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΣΤΙΒΟΥ. ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΩΣ ΕΞΥΠΝΑΚΗΔΕΣ , ΩΣΔΗΘΕΝ ΔΙΑΝΝΟΟΥΜΕΝΟΙ , ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ, ΒΟΛΕΨΑΚΗΔΕΣ ΚΑΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΑΦΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΝΑΠΕ ΞΑΠΛΩΜΕΝΟΙ, Ο ΚΑΝΑΠΕΣ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΨΕΜΑ, ΜΕ ΜΑΞΙΛΑΡΙΑ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΜΟ ΜΑΣ.
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΘΕΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΛΕΓΧΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΩΣ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.
ΞΑΝΑΡΩΤΩ ΠΩΣ ΠΩΣ ΑΝΕΧΕΤΑΙ? ΜΠΟΡΕΙ ΛΟΓΩ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ... ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΩΣ ΛΕΓΕΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΕΣ ΑΦΕΣ ΑΥΤΟΙΣ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ 
ΔΗΛΑΔΗ ΘΕΟΣ ΣΧΩΡΕΣΤΟΥΣ..? Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΩ ΦΙΛΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑΣ. ΟΜΩΣ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ.
ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΧΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΤΕ ΛΕΜΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΛΕΜΕ ΨΕΜΑ..ΧΑΣΑΜΕ ΤΟΝ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΜΑΣ..
ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΠΥΞΙΔΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΚΑΝΑΜΕ ΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΨΕΜΑ, ΑΠΟΛΕΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΦΟΡΕΣΑΜΕ ΤΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ.

ΑΠΟΚΤΗΣΑΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΜΕ ΘΡΑΣΥΤΗΤΑ ΔΙΟΤΙ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΣΘΕΝΑΡΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΗΝ ΔΙΑΒΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΗΜΕΡΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΛΕΕΙ ΑΛΗΘΕΙΑ Η ΨΕΜΑ..ΦΟΒΕΡΟ Ε? ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ..
ΣΚΗΝΙΚΟ ΖΩΗΣ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΨΕΥΤΙΚΟ, ΤΟ ΑΝΑΛΗΘΕΣ ΤΟ ΧΩΡΙΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ, ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ, ΤΟ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΑΘΟΥ ΠΡΟΘΕΣΗ ΑΝ ΕΙΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΜΑΣ.

ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙΡΟΣ ΑΣ ΑΔΡΑΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΦΙΛΕΥΣΠΛΑΧΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ..
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΩΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΑΡΜΑΚΟ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΧΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΝ ΘΕΩ ΖΩΗ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑ..ΛΕΓΕΤΑΙ Α Λ Η Θ Ε Ι Α.
ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΠΟΥ ΧΑΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΝΟΗ ΖΩΗΣ, ΧΑΜΟΓΕΛΟ, ΗΡΕΜΙΑ, ΑΓΑΛΙΑΣΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΠΙΑ ΟΙ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ , ΟΙ ΤΟΣΟ ΕΥΘΡΑΥΣΤΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΑΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ ΠΟΥ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ, ΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΥΞΙΔΑ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΛΗΘΕΙΑ , ΦΩΣ, ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ..ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ, ΒΑΛΤΕ ΤΟΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ ΩΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗ.

Η ΕΛΠΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ..ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ? Η ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΩΝ ΣΦΑΛΜΑΤΩΝ ΜΑΣ, Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΛΟΓΟΥ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΦΡΟ , ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΡΑΣΟΥΜΕ ΔΡΟΜΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ.
ΑΣ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΣΩ ΚΑΘΡΕΠΤΗ ΚΑΙ ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΑΣ, ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΓΛΟΙΩΔΕΣ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ, ΚΑΙ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΩΣ ΕΙΔΩΛΟ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΘΡΕΠΤΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΤΗΝ ΑΝΕΞΙΚΑΚΙΑ, ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΜΑΘΗΣΗ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΣΕΒΗ ΒΙΟΤΗ ΜΑΣ.

ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΦΩΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΟΙΚΤΟΥΣ ΔΕΚΤΕΣ ΜΕ ΠΡΟΘΕΣΗ ΚΑΛΗΣ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ.
ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ <ΕΝ ΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΟΝΟΝ ΣΩΘΗΣΕΤΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ> Α Μ Η Ν

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Άρης Σερβετάλης: "Η πίστη μου στο Θεό μου άλλαξε την ζωή".


Μετάνιωσες που μίλησες για την πίστη σου στην Ορθοδοξία;
Να το έχω μετανιώσει για ποιον λόγο; 
Για να μην χαρακτηριστώ παλιομοδίτης;
Γραφικός…
Ξέρεις τώρα τι λέγεται.
Εγώ όταν το λέω πάντως, αυτό εισπράττω.
Δεν με πειράζει καθόλου, δε με ενδιαφέρει.
Αυτό που αντιπροσωπεύει η Ορθοδοξία όχι μόνο οπισθοδρομικό δεν είναι…
Είναι πολύ μπροστά.
Έτσι, όταν το λέει αυτό κάποιος, μου δηλώνει αυτόματα ότι δεν έχει ασχοληθεί καθόλου.
Επομένως, δε με πειράζει.
Το «γραφικός» δε μπορεί να το πει κάποιος που γνωρίζει την σημασία της.
Αν θέλει κάποιος να μιλήσει, μπορούμε να κάνουμε μία πολύ ωραία κουβέντα πάνω σε όλα αυτά.
- Αισθάνεσαι άσχημα με τις ρητορικές μίσους που κατά καιρούς έρχονται στο φως της δημοσιότητας από επικεφαλής της Εκκλησίας;
Δεν είμαι σε θέση να κρίνω αυτούς τους ανθρώπους.
Αυτό που λέω στον εαυτό μου είναι ότι οι άνθρωποι που στελεχώνουν την εκκλησία είναι και αυτοί άνθρωποι με αδυναμίες και πλεονεκτήματα.
Δεν είναι το τέλειο.
Το τέλειο είναι αυτό που αντιπροσωπεύουν.
Είναι αγωγοί.
Αυτό που λένε ότι πρέπει να ψάξεις για να βρεις τον πνευματικό σου, έχει πολύ μεγάλο νόημα.
Γιατί θα βρεις τον άνθρωπο που επειδή είναι αγωγός θα σου δημιουργήσει και θα καλλιεργήσει την σχέση με τον Θεό.
Άρα, δένεσαι μαζί του και αυτός σε οδηγεί σε μία σχέση που είναι πέραν του κόσμου τούτου, σε μία σχέση αιώνια.
- Σε βοήθησε η πίστη σου;
Όχι απλά με βοήθησε, μου άλλαξε τη ζωή.
Βλέπω τα πράγματα με τελείως διαφορετικό μάτι.
Το «βοήθησε» δεν είναι η σωστή λεξη, αλλά το «μετατόπισε».
- Γιατί μία μεγάλη μερίδα του κόσμου έχει σταματήσει να πιστεύει;
Δεν έχει σταματήσει, νομίζω ότι δεν έχει γίνει από επιλογή αυτό το πράγμα,
αλλά έχει γίνει επειδή έχουν αφεθεί.
Όταν αφήνεσαι, δεν έχεις «εποπτεία», δένεσαι με την ύλη…
Εκεί έχει χαθεί αυτή η σχέση.
Ακόμη και να αποκτήσεις τα περισσότερα αγαθά,
να τα έχεις όλα, νομίζω ότι το κενό πάλι θα υπάρχει.
Και τον Θεό δε μπορείς να τον αντικαταστήσεις,
είμαστε κατασκευασμένοι για να έχουμε μία τέτοια σχέση μαζί του.
Άρα όταν κάποιος δεν έχει Θεό,
έχει τα χρήματα, την καριέρα, την επιστήμη του,
αλλά και πάλι αυτό είναι το μέσο, όχι ο σκοπός.
Εμείς το κάνουμε σκοπό, το κάνουμε θεότητα, είδωλο...}
ΥΓ ...Είπαμε (και ξανά και μανά και όσες ακόμα φορές χρειαστεί, μέχρι να το εφαρμόσουμε κι εμείς οι ίδιοι...):
~ Η μαρτυρία σου για Τον Χριστό, όπου κι αν βρίσκεσαι, όσο απλή κι αν φαίνεται, θα μείνει στους αιώνες...

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Καθηλώνει το πανελλήνιο ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος: Συμφωνώ σε όλα πλην ευθανασίας



Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ: Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος, παραχώρησε πρόσφατα μια συγκλονιστική συνέντευξη στο Crete TV, με την βοήθεια βλεμματικού συστήματος πληκτρολόγησης.
ΕΡ: Λένε ότι ο πόνος ολοκληρώνει την ύπαρξη. Εσείς το βιώνετε αυτό και πώς;
ΑΠ: Ο πόνος είναι ένα μεγάλο σχολείο και διδάσκει την αυτογνωσία η οποία οδηγεί στην αδελφογνωσία και εν τέλει στη θεογνωσία. Ο πόνος σε ταπεινώνει και με την ταπείνωση, η καρδιά μας μαλακώνει και ανοίγει στο Θεό και στον συνάνθρωπο μας. Επικοινωνώ με ανθρώπους σε όλο το κόσμο που υποφέρουν από σωματικές ή ψυχικές ασθένειες.
Με την βοήθεια του Θεού, με την εμπειρία μου στο κρεβάτι του πόνου, τους καταλαβαίνω, έστω και λίγο για να τους πω ένα παρήγορο λόγο, ένα λόγο του Χριστού μας. Σήμερα, υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο και ταραχή και φόβος. Εμείς οι Χριστιανοί που έχουμε το δώρο Θεού να γνωρίζουμε τον Χριστό πρέπει να μοιραζόμαστε με τον συνάνθρωπο μας την χαρά, την γαλήνη και την αγάπη που είναι ο Χριστός. Δεν είναι αυτός ο στόχος της ύπαρξής μας, να σωθούμε όλοι;.
ΕΡ: Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να κάνει ευθανασία;
ΑΠ: Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας. Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι. Κανείς μας δεν ήρθε στη ζωή με τη θέλησή του. Οπότε πώς μπορείς να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου, αφού στην ουσία δεν σου ανήκει; Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το πρόβλημα της εποχής μας, καλλιεργεί στο σύγχρονο άνθρωπο ένα εγωκεντρικό τρόπο ζωής, αποκομμένο από το κοινωνικό σύνολο, από την οικογένεια, τη γειτονιά, την πατρίδα κ.λπ. με αποτέλεσμα να θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι, αυτοκινούμενοι σε αυτό τον κόσμο.
Νομίζω είναι λάθος θεώρηση της ζωής που οδηγεί τον άνθρωπο της εποχής μας από την «αυτοθέοση» στην αυτοκτονία. Καταλαβαίνω ότι δε θέλει ο ασθενής να γίνει βάρος στους άλλους ή δε θέλει τους αγαπημένους του να τον βλέπουν να υποφέρει. Είναι πολύ ταπεινωτικό – το ξέρω πολύ καλά. Αλλά ο ταπεινός έχει την Βασιλεία του Θεού, όχι ο εγωιστής..
ΕΡ: Πιστεύετε ότι εάν δεν είχατε πίστη θα είχατε την ίδια στάση απέναντι στον πόνο;
ΑΠ: Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια. Υπάρχει ένας άλλος πόνος που είναι οδυνηρότερος του πόνου για τον οποίο μιλούμε. Και αυτός είναι ο πόνος που νιώθει η ψυχή, όταν της λείπει η παρουσία του Θεού, που ζωογονεί τα πάντα και δίδει νόημα και σε αυτόν τον ανθρώπινο πόνο. Η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου σήμερα, είναι ο οδυνηρότερος και πιο αβάσταχτος πόνος.
ΕΡ: Στο κρεβάτι του πόνου έρχονται στιγμές που σας κάνει να αμφισβητήσετε το Θεό και την πίστη σας;
ΑΠ: Το αντίθετο, με ενώνει με το Θεό και νιώθω την Αγάπη και την παρουσία Του πιο έντονη. Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έρχονται και οι στιγμές της ανθρώπινης αδυναμία. Ο Χριστιανός χρειάζεται πίστη, ανδρεία, και τόλμη. Ο Θεός δεν σας εγκαταλείπει ποτέ.
ΕΡ: Πώς μπορεί να γίνει ο πόνος ευλογία; Τί μπορεί να σημαίνει «ζωή» όταν είσαι καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου;
ΑΠ: Ο πόνος και οι δυσκολίες μερικές φορές είναι ανυπόφοροι για τον άνθρωπο. Αυτές τις στιγμές νιώθω την παρουσία και την παρηγοριά του Θεού πιο έντονα. Νομίζω και σε αυτά τα δύο ερωτήματα η απάντηση μπορεί να δοθεί από Εκείνον που κι εγώ τη λαμβάνω στις δύσκολες στιγμές μου, όταν ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό. Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία. Και η δική Του ζωή πάνω στο Σταυρό δοξάστηκε και παρέμεινε στην ιστορία ως ο Βασιλεύς της Δόξης. Είναι το πρότυπο και συγχρόνως η ανάπαυση κάθε πονεμένου..
ΕΡ: Ποιές είναι οι δυσκολίες της ασθενείας σας;
ΑΠ: Έχω ALS/MND – η ασθένεια του Stephen Hawking. Δεν έχει θεραπεία. Είμαι παράλυτος, μόνο κουνώ τα βλέφαρα και τα χείλη μου. Δεν καταπίνω, σιτίζομαι από ένα γαστροσωλήνα. Δεν αναπνέω μόνος μου, παρά μόνο με την υποστήριξη ενός αναπνευστήρα. Μπορώ να σας πω λεπτομέρειες, αλλά αρκεί να πω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς την βοήθεια κάποιου να με φροντίζει.
Ως λαϊκός ήμουν πολύ ανεξάρτητος σε ένα βαθμό πολύ εγωιστικό. Τώρα που δεν μπορώ να κάνω το παραμικρό χωρίς κάποιον άλλον, καταλαβαίνω γιατί ο Χριστός μας δίδαξε να είμαστε ενωμένοι σε ένα σώμα. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, να είμαστε σε μια κοινωνία με τους συνάνθρωπους μας.
ΕΡ: Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο κρεβάτι και πως γίνεται η επικοινωνία;
ΑΠ: Είμαι 6 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι. Επικοινωνώ με ένα σύστημα του υπολογιστή που μου επιτρέπει να γράφω με τα μάτια μου. Δόξα τω Θεώ! Βλέπετε, τί οικονομεί ο καλός Θεός!
ΕΡ: Τί θεωρείτε πως κερδίσατε ως το πιο θετικό από την ασθένεια σας;
ΑΠ: Χωρίς αμφιβολία, το πιο θετικό είναι η ένωση μου με τον Θεό, που νοιώθω την αγάπη Του να γεμίζει την καρδιά μου.
ΕΡ: Η σχέση σας με τους αδερφούς σας στην Ι.Μ. Γουβερνέτου, πώς είναι τώρα με την ασθένεια σας;
ΑΠ: Είμαι πολύ ευλογημένος στην Ι.Μ. Γουβερνέτου. Είναι ένας άγιος τόπος κάτω από την σκέπη της Παναγίας. Με την έντονη παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη και τόπος μαρτύρων – έχει πολύ χάρη. Μες στην Θεία Οικονομία έχω ένα πολύ ευλογημένο ηγούμενο, τον γέροντα Ειρηναίο, άνθρωπο του Θεού, γεμάτο αγάπη. Η αδελφότητα είναι πολύ αγαπημένη με πατέρες ταπεινούς, που κάνουν τον αγώνα τους.
Με φροντίζουν με θυσιαστική αγάπη. Ένα παράδειγμα για την αγάπη που υπάρχει εδώ: Ταυτόχρονα ως δόκιμος παρουσιάστηκε η ασθένειά μου. Διαγνώστηκε ΑLS, μια ανίατη ασθένεια. Όταν έμαθα ποιά θα είναι η εξέλιξή της είπα στον γέροντά μου ότι δεν θέλω να γίνω βάρος στην αδελφότητα και δεν θα μονάσω. Όμως ο γέροντας και όλοι οι πατέρες είπαν ότι με θέλουν όπως είμαι. Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού.
ΕΡ: Τι θα ήθελες να έλεγες στους τηλεθεατές που σε παρακολουθούν αυτήν την στιγμή, ασθενείς και μη;
ΑΠ: Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Με τον Χριστό στο κέντρο της ζωής σας έχετε αγάπη, γαλήνη και η ζωή έχει άλλο νόημα. Όπως ο άγιος Πορφύριος έλεγε: «Ο Χριστός είναι το παν».

ΠΗΓΗ https://www.katanixis.gr/2018/07/blog-post_664.html?m=0

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Άγιος Πορφύριος: "Ας ριχθούμε στην αγκαλιά του Χριστού"


Η αρετή είναι γνώση.
Όλο το μυστικό είναι η προσευχή, το δόσιμο, η αγάπη στον Χριστό. Η μοναχική ζωή είναι ζωή χαρισάμενη.
Μεγάλο πράγμα η υπακοή. Είναι το μυστήριο της πνευματικής ζωής. Υπακοή με χαρά, με ευχαρίστηση. Αυτή η υπακοή συγκινεί τον Θεό.
Με την υπακοή αλλάζεις σ’ όλα. Γίνεσαι γρήγορος, έξυπνος. Ο Χριστός μου έδωσε την Χάρη να κάνω υπακοή. Ό,τι έχω, απ’ την υπακοή το έχω.

Ο Γέροντας παίζει πολύ σπουδαίο ρόλο στην ζωή μας. Όταν ζήτε μαζί μ’ έναν άγιο Γέροντα, αγιοποιείσθε κι εσείς. Παίρνετε κάτι απ’ τις άγιες συνήθειές του, απ’ τα λόγια του, την σιωπή του, την προσευχή του.
Αν δεν έχεις υπακοή, δεν έχεις την Χάρη του Θεού. Η έλλειψη υπακοής οφείλεται στον εγωισμό και την φιλαυτία. Στην ταπείνωση και την υπακοή βρίσκει ο άνθρωπος την αληθινή ελευθερία.
Ν’ αγαπήσετε την μελέτη. Εγώ όσο ακούω το Ψαλτήρι και τους Κανόνες, τόσο δεν τα χορταίνω. Να διαβάζετε καθαρά, μία-μία τις λέξεις. Να τις λέτε και να τις ακούτε κιόλας, αυτό πολύ βοηθάει. Κι όπου βλέπετε και υπάρχει πολλή ουσία, να το ξαναδιαβάζετε για να το καταλάβετε καλύτερα.
Οι Ακολουθίες είναι μεγάλη υπόθεση. Όσο μπορεί κανείς να φεύγει από τον τύπο και να κοιτάζει την ουσία. Δηλαδή να το θέλει, να ευχαριστείται με την προσευχή, με την συνομιλία μετά του Θεού. Την ακολουθία της θείας Μεταλήψεως όταν την διαβάσει και ο πιο αμαρτωλός, αγιάζεται.

Να επιδιώκετε την κούραση την σωματική. Κι όταν λέμε κόπο, εννοούμε και την προσευχή της νύχτας. Πολύ ωφελεί να σηκώνεστε την νύχτα για προσευχή. Ω, τι γίνεται στο Άγιον Όρος τη νύχτα! Ευωδία, λιβάνι, άγγελοι, προσευχές. Οι άγγελοι παίρνουν τις προσευχές των Αγίων και τις πηγαίνουν στον Θεό. Μυστήριο!
Όταν ο σωματικός κόπος –μετάνοιες, αγρυπνίες, θυσίες– γίνεται με αγάπη, με έρωτα, τότε δεν βλάπτει το σώμα.
Να μην λυπάσθε το σώμα. Να το παιδεύετε. Πρέπει να κάνετε θυσία, άσκηση. Άσκηση πνευματική και σωματική. Χωρίς άσκηση δεν γίνεται τίποτα. Εγώ μικρός έκανα τρεις χιλιάδες μετάνοιες την ημέρα και δεν κουραζόμουνα, ήμουνα πολύ σκληραγωγημένος. Παίδευα τον εαυτό μου, περιφρονούσα τον κόπο.
Όταν βρίσκομαι σε τόπους όπου έζησαν Άγιοι, πριν προλάβω να προσευχηθώ, αμέσως ο αγιασμένος τόπος μ’ ανεβάζει στα ουράνια· όπως για παράδειγμα η Πάτμος, το Άγιον Όρος, η Νταού Πεντέλης….
Η αγάπη για τον Χριστό κάνει κόπο … για τον Αγαπημένο!

Ας ριχθούμε στην αγκαλιά του Χριστού. Όταν έλθει ο Χριστός, κερδίσαμε το παν!
Ο Χριστός «χοντρές» ψυχές δεν θέλει κοντά Του. Η ψυχή πρέπει να γίνει άξια του Χριστού. Η μετάνοια η αληθινή θα φέρει τον αγιασμό.
Ο Χριστός είναι ευγενής. Δεν θέλει να εκβιάσει την ελευθερία που ο ίδιος μας έχει δώσει. Στέκει έξω απ’ την θύρα της ψυχής μας και χτυπάει απαλά. Αν Του ανοίξουμε, θα έλθει μέσα μας και θα μας δώσει τα πάντα.
Όπως Εκείνος κρούει με ευγένεια την πόρτα της ψυχής μας, έτσι κι εμείς να ζητάμε ευγενικά αυτό που επιθυμούμε και, αν ο Κύριος δεν απαντάει, να σταματάμε να το ζητάμε. Όταν ο Θεός δεν μας δίδει κάτι που επίμονα ζητάμε, έχει τον λόγο Του. Στον Θεό να προσευχόμαστε απλά και απαλά.

Από το βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες – Διηγήσεις – Νουθεσίες)».  Γ’. Νουθεσίες.  Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» (αποσπάσματα).

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Το όραμα του Μεγάλου Παϊσίου με τον Μέγα Κωνσταντίνο.



«Ἐγώ εἰμι ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, Καταβέβηκα ἐκ τῶν Οὐρανῶν ἵνα σοι φανερώσω τὴν δόξαν, ἥν ἀπολαμβάνουσιν οἱ Μοναχοὶ ἐν τοῖς Οὐρανοῖς, ὡς καὶ τὴν οἰκειότητα καὶ παῤῥησίαν αὐτῶν πρὸς τὸν Χριστόν. Μέμφομαι δὲ καὶ κατηγορῶ ἑμαυτόν, ὡς μὴ τυχὼν τῆς τοιαύτης μεγαλωτάτης τάξεως τῶν Μοναχῶν, Οὐ δύναμαι φέρειν τὴν ζημίαν ἥν ἔλαβον...»

Ποθώντας ο Όσιος Ιωάννης ο Κολοβός να δει τον Μέγα Παΐσιο, διότι έτσι μόνο θα απολάμβανε την θεία χάρη πήγε σε αυτόν. Πριν χτυπήσει την πόρτα τού κελλιού του, τον άκουσε να συνομιλεί μέσα σε άλλον άνθρωπο. Ντράπηκε να κτυπήσει και στεκόταν έξω.

Έκαμε όμως λίγο θόρυβο και τον άκουσε ο τίμιος πατέρας. Βγήκε λοιπόν έξω και βλέποντας τον, με μεγάλη χαρά τον αγκάλιασε και τον φιλούσε. Το ίδιο έκανε και ο Ιωάννης Μπάινοντας μετά μέσα μαζί με τον Όσιο στο κελλί του και μη βλέποντας μέσα κανένα άλλον απορούσε και σκεπτόταν, ποιος να΄τανε άραγε εκείνος που πριν από λίο συνομιλούσε μαζί του.

Κοίταζε λοιπόν το ένα μέρος και το άλλο για να δει κανένα.Τότε ο όσιος τον ρώτησε «Γιατί κοιτάζεις εδώ κι εκεί και απορείς, σαν να βλέπεις κάποιο παράδοξο πράγμα;». Τότε ο Ιωάννης του αποκρίθηκε: «Πραγματικά βλέπω κάτι παράδοξο και απορώντας δεν ξέρω τι να πω. Διότι πριν από λίγο άκουσα φωνή άλλου ανθρώπου που συνομιλούσε μαζί σου και τώρα δεν βλέπω κάποιον άλλο. Τι είναι λοιπόν αυτό, δεν ξέρω. Παρακαλώ λοιπόν, την οσιότητα σου να μου φανερώσεις αυτό το παράδοξο μυστήριο».

Ο δε θεϊκός πατέρας είπε: «Ιωάννη, παράδοξο μυστήριο θα σου αποκαλύψει σήμερα ο Θεός. Εγώ δε πρέπει να σου φανερώσω με αγάπη που έχει σε εμάς η αγαθότητα Του. Αυτός, φίλε μου, από όλους πιο αγαπητός, που άκουσες να συνομιλεί μαζί μαζί μου ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος που κατέβηκε από τον ουρανό, απεσταλμένος από τον θεό και μού είπε: «Μακάριοι είστε εσεις που αξιωθήκατε ν'ακολουθήσετε την μοναχική πολιτεία». 

Εγώ δε τον ρώτησα: «Και ποιος είσαι εσύ κύριε μου που τα λέγεις αυτά και μακαρίζεις πολύ εμάς τους μοναχούς;».

«Εγώ είμαι ο Μέγας Κωνσταντίνος που κατέβηκα από τους ουρανούς δια να σου φανερώσω την δόξα που απολαμβάνουν οι μοναχοί στούς ουρανούς, όπως και την οικειότητα και παρρησία που έχουν προς τον Χριστό. Και σε μακαρίζω μεν εσένα, Παΐσιε, διότι παρακινείς αυτούς σε αυτή την ιερή διαγωγή τής άσκησης, μέμφομαι δε και κατηγορώ τον εαυτό μου, διότι δεν πέτυχα να καταταγώ σ΄αυτήν τη μεγάλη τάξη τών μοναχών και δεν υποφέρω τη ζημιά που έπαθα».

Πάλι τού είπα: «Γιατί, θαυμάσιε, κατηγορείς τον εαυτό σου; Άραγε δεν απόλαυσες συ την παντοτινή εκείνη δόξα και τη θεία λάμψη;»

Μού αποκρίθηκε: «Ναί, την απόλαυσα αλλά δεν έχω την ίδια παρρησία των Μοναχών, ούτε ίση τιμή με εκείνους. Διότι έβλεπα τις ψυχές μερικών Μοναχών οι οποίοι αφού χωρίσθηκαν από το σώμα τους, πετούσαν σαν αετοί και με θάρρος πολύ ανέβαιναν στους ουρανούς, το δε ενάντιο τάγμα των δαιμόνων δεν τολμούσε καθόλου να πλησιάσει σε αυτές. Έπειτα έβλεπα ότι ανοίγονταν σε αυτές οι πόρτες τού ουρανού και εισέρχονταν σε αυτόν και εμφανιζόμενες στον ουράνιο Βασιλέα, παραστέκονταν με πολλή παρρησία στον θρόνο τού Θεού. Γι΄αυτό λοιπόν τη δόξα θαυμάζοντας εγώ εσάς τους μοναχούς σας μακαρίζω και κατηγορώ τον εαυτό μου, διότι δεν αξιώθηκα να λάβω τέτοιαν παρρησία. Θα ήμουν ευτυχισμένος αν άφηνα την πρόσκαιρη βασιλεία, τον μανδύα τον βασιλικό και το στεφάνι και μετατρεπόμενος σε φτωχόν φορούσα σάκκο και δεχόμουνα όσα άλλα ζητεί η μοναχική πολιτεία».

Τότε εγώ τού είπα πάλι: «Όλα καλά τα λέγεις, ιερώτατε βασιλιά, και μάς παρηγορείς με αυτά, όμως τέτοιες πρέπει να είναι οι κρίσεις τού Θεού και δεν είναι δίκαιο να πούμε διαφορετικά για τη θεϊκή δικαιοδοσία, διότι ο Δίκαιος Κριτής αποδίδει τα πάντα με δικαιοσύνη και σύμφωνα με τους κόπους τού καθένας αποδίδει και την πληρωμή. Διότι η δική σου ζωή δεν είχε τους ίδιους κόπους, ούτε ήταν όμοια με την ζωή τών Μοναχών, διότι εσύ μεν είχες τη γυναίκα σου βοηθό, τα παιδιά σου, τούς δούλους σου, και τις διάφορες απολαύσεις και αναπαύσεις. Οι δε Μοναχοί, καταφρονώντας όλες τις ηδονές και απολαύσεις τής παρούσας ζωής, έλαβαν τον Θεό αντί όλων των αγαθών τού κόσμου και αυτόν είχαν χαρά και πλούτο τους. Το να κάνουν δε τα ευάρεστα σε Αυτόν τα θεωρούσαν ευχαρίστηση και μεγάλη απόλαυση, δίοτι ήσαν κατά τον Απόστολο Παύλο «στερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι». Έτσι λοιπόν είναι αδύνατο σε σένα βασιλέα μου, να έχεις την ίδια με εκείνους αντιμισθία.

Όταν τα λέγαμε αυτά, ήλθες και σύ αδελφέ μου Ιωάννη, και εκείνος αμέσως ανέβηκε στους ουρανούς. Λοιπόν τώρα που έμαθες φανερά, με το παρόν μυστήριο πόσα καλά προξενούν οι πόνοι τής ασκήσεως, στήριξε τους αδελφούς».

Αφού τα άκουσε αυτά ο Ιωάννης απόδωσε στον Θεό μεγάλες ευχαριστίες. Έπειτα συνομίλησε αρκετά με τον θεϊκό Παΐσιο και επέστρεψε στην κατοικία του χαιρόμενος και αγαλλόμενος».