Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσευχές-Πνευματική Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσευχές-Πνευματική Ζωή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017

Προσευχές της καρδιάς!


Χριστέ, το πλήρωμα της αληθείας, ανατειλάτω η αλήθειά σου εν ταις καρδίαις ημών, και κατά το θέλημα σου γνώμεν πορευθήναι εν τη οδώ σου.

Κύριε, πλήρωσον την καρδίαν μου ζωής αιωνίου.

Κύριε, ο Θεός μου, συ φωτιείς το σκότος μου.

Κατά το θέλημά σου, Κύριε, ούτω γενέσθω εν εμοί.

Δόξα, Κύριε, τη χάριτί σου τη αμέτρω.

Ιδού, Κύριε, τα κύματα της χάριτός σου σιωπήσαι με εποίησαν.
Και ουκ απηλείφθη εν εμοί έννοια εξ εναντίας των ευχαριστιών σου.
Ποίοις στόμασιν εξομολογησόμεθά σοι , Βασιλεύ αγαθέ, ο αγαπών την ζωήν ημών;
Δόξα σοι επί τοις δυσί κόσμοις, οις εδημιούργησαν προς αύξησιν και τρυφήν ημών, άγων ημάς εκ πάντων ων εδημιούργησας προς γνώσιν της δόξης σου από του νυν και έως του αιώνος. Αμήν. (Ισαάκ ο Σύρος)

Λιμένα σε γινώσκω γαλήνιον, Δέσποτα, Δέσποτα Χριστέ, αλλ’ εκ των αδύτων βυθών της αμαρτίας και της απογνώσεως προφθάσας ρύσαι με.


Από το « Αγιοπατερικό Προσευχητάρι »

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2017

“ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ”. Η Υπέροχη Ευχή!! Το πιο δυνατό όπλο του πιστού!!


Όλη η τέχνη είναι αυτή ακριβώς. Είτε περπατάς είτε κάθεσαι, είτε στέκεσαι, είτε εργάζεσαι, είτε βρίσκεσαι στην εκκλησία, άσε τη προσευχή αυτή να γλιστρήσει από τα χείλη σου “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με” με τη προσευχή αυτή στην καρδιά σου θα βρεις εσωτερική ειρήνη και γαλήνη σώματος και ψυχής ( Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ)
Η ευχή του Ιησού είναι εργασία κοινή των αγγέλων και των ανθρώπων. Με την προσευχή αυτή οι άνθρωποι πλησιάζουν σύντομα την ζωή των αγγέλων. Η ευχή είναι η πηγή όλων των καλών έργων και αρετών και εξορίζει μακριά από τον άνθρωπο τα σκοτεινά πάθη. Σε σύντομο χρόνο κάνει τον άνθρωπο ικανό να αποκτήσει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Απόκτησε την, και πριν πεθάνεις θα αποκτήσεις ψυχή Αγγελική. Η ευχή είναι θεϊκή αγαλλίαση. Κανένα άλλο πνευματικό όπλο δε μπορεί να αναχαιτίσει τόσο αποτελεσματικά τους δαίμονες. Τους κατακαίει όπως η φωτιά τα βάτα. (Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ)
Λέγε ακατάπαυστα την ευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” με τη γλώσσα και με τον νου. Όταν η γλώσσα κουράζεται ας αρχίζει ο νους. Και πάλιν όταν ο νους βαρύνεται, η γλώσσα . Μόνον να μην παύεις. Λοιπόν όταν ευχόμενος κρατάει τον νου του να μην φαντάζεται τίποτα, αλλά προσέχει μόνον στα λόγια της ευχής. (Γέρων Ιωσήφ)
Δια της ευχής “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” θα κερδίσεις το παν. Δια της ευχής καθαρίζεται ο άνθρωπος, λαμπρύνεται, αγιάζεται. Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματος. Η ευχή είναι η βάση της τελειότητας. Θα λεπτυνθείτε και θα πετάτε με την ευχή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος σωτηρίας, καθαρισμού και αγιασμού από την νοερά προσευχή. Αυτή γέμισε τον παράδεισο από άγιους ανθρώπους (Γέροντας Αμφιλόχιος)
Να λέγεις παιδί μου την ευχή . “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” , ημέρα και νύχτα συνέχεια. Η ευχή θα τα φέρει όλα, η ευχή περιέχει τα πάντα: αίτηση, παράκληση, πίστη, ομολογία, θεολογία κλπ. Η ευχή να λέγεται χωρίς διακοπή. Η ευχή θα φέρει ολίγον κατ’ ολίγον ειρήνη, γλυκύτητα, χαρά, δάκρυα. Η ειρήνη και η γλυκύτης θα φέρουν περισσότερον ευχή, και η ευχή κατόπιν, περισσοτέραν ειρήνη και γλυκύτητα κ.ο.κ. θα έρθει στιγμή που αν θα σταματάς την ευχή, θα αισθάνεσαι άσχημα. (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)
Να λέτε την ευχή. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” . Να τη λέτε μια-μια λέξη κατανοητά, καταληπτά. Να μην προχωρείτε στη δεύτερη λέξη , αν δεν καταλάβετε την πρώτη. Να τονίζεται περισσότερο το τελευταίο , δηλ ελέησόν με. Θα σας έρθει τώρα στην αρχή ραθυμία και και ύπνος και μετεωρισμός και αμέλεια αλλά εσείς γρήγορα να συνέρχεστε. ‘Όταν λέτε την ευχή , να θεωρείτε τον εαυτό σας τώρα στην αρχή , ότι είσθε στη κόλαση και να φωνάζετε κλαίοντας, ζητώντας το έλεος του Θεού. Μακριά από την απόγνωση, από την απελπισία και τα όμοια ταύτα. Κατά την ώρα της προσευχής να μην δέχεστε ούτε φαντασία , ούτε μορφή, ούτε εικόνα της Παναγίας και του Χριστού ή άλλου τινός Αγίου, ούτε και τις λέξεις της ευχής να βλέπετε νοερώς” (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)
Μάθετε να εργάζεσθε το κομποσκοινάκι. Το κομποσκοινάκι θα σας οδηγήσει εκεί που εσείς δεν γνωρίζετε σε ανώτερα επίπεδα θα σας οδηγήσει το κομποσκοινάκι. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”
–Έχετε ένα πρόβλημα; “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”
–Έχετε έναν πειρασμό με τον άλλον, με τον γείτονα σας, με τους φίλους σας κ.ο.κ. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Η ευχή θα σας δώσει τη λύση του προβλήματος σας λύσιν του αδιεξόδου όπου ευρίσκεστε. Το κομποσκοινάκι λοιπόν “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με” (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)
Όλοι οι Άγιοι Πατέρες φωνάζουν την πρώτη θέση στη ζωή του κάθε χριστιανού την κατέχει η προσευχή. Θέλεις να κάνεις κατάσταση; Προσεύχου. Θέλεις να σωθείς; Προσεύχου. ‘Όλες οι προσευχές καλές και άγιες είναι, αλλά η νοερά προσευχή, είναι η βασίλισσα αυτών. “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”. Απ’ αυτήν τη μικρούλα αλλά παντοδύναμη προσευχή, ξεκίνησαν οι Άγιοι Πατέρες και έγιναν φωστήρες της εκκλησίας. Λέγε συνεχώς όσο μπορείς περισσότερες φορές την ημέρα και τη νύχτα αυτή την ευχούλα και αυτή θα σε διδάξει αυτά που θέλεις, αυτά που δεν γνωρίζεις. Βιάσου σ’ αυτήν την ευχούλα (Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)
Η ευχή μας φέρνει κοντά στον Χριστό. Κάποτε μου ήρθε (να εξομολογηθεί) ένας μεγαλόσχημος .
Μου είπε: Έχω φθάσει , Αββά σε απόγνωση. Δεν βλέπω καμιά αλλαγή στο καλύτερο. Πως θα βελτιωθώ; Πώς θα πεθάνω για την αμαρτία; Αισθάνομαι την πλήρη αδυναμία μου. Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας.
Βεβαίως υπάρχει. Λέγε όσο πιο πολύ μπορείς την ευχή. Και άφησε τα πάντα στα χέρια του θεού. Και ποια η ωφέλεια από την ευχή όταν δε συμμετέχει ο νους και η καρδιά; Τεράστια ωφέλεια. Είναι γνωστό ότι η «ευχή» έχει πολλές βαθμίδες: από την απλή προφορά των λέξεων της «ευχής» μέχρι την «ευχή» την θαυματουργική. Μα έστω και στην κατώτατη βαθμίδα να βρισκόμαστε και αυτό για μας είναι ψυχικά πολύ ωφέλιμο και σωτήριο. Από τον άνθρωπο που λέγει την «ευχή» φεύγουν οι δυνάμεις του εχθρού μας. Και ο άνθρωπος αυτός γρήγορα ή αργά οπωσδήποτε θα σωθεί.
Αναστήθηκα! Αναστέναξε ο Μεγαλόσχημος. Από δω και πέρα δεν πρόκειται πια να πέσω σε ακηδία και απόγνωση. Το λέγω λοιπόν και το επαναλαμβάνω: λέτε την «ευχή» .’Έστω και μόνο με το στόμα. Και ο Κύριος δεν θα σας αφήσει (Στάρετς Βαρσανούφιος της Όπτινα)
Δεν πρέπει να αφήνουμε την ευχή. Όταν μας δίνεται η ευκαιρία, να τη λέμε. Να μην τριγυρίζει ο νους μας στα μάταια. Με την ευχή ο νους αναπαύεται και αγάλλεται. Ο νους του ανθρώπου πρέπει να ασχολείται με την ευχή και να μην τρέχει στα μάταια. (Γέροντας Παϊσιος)
Πρέπει συνεχώς αδιαλείπτως να λέμε την ευχή. Μέσα στη καρδιά μας και το νου μας πρέπει να μείνει μόνο το όνομα του Χριστού μας. Γιατί όταν εμείς αφήνουμε την προσευχή, την , την επικοινωνία μας με το Θεό, τότε ο διάβολος με λογισμούς αρχίζει και μας ζαλίζει και δεν ξέρουμε πλέον ούτε τι θέλουμε, ούτε τι λέμε , ούτε τι κάνουμε. (Γέροντας Παϊσιος)
Να λέγωμεν συνεχώς την ευχήν, είτε με το νουν, είτε με το στόμα. Η ευχή, το παντοδύναμον όπλον δεν αφήνει την αμαρτία να εισέλθει. Ο διάβολος καίεται από το όνομα του Ιησού Χριστού, δια τούτο πασχίζει με κάθε τρόπον να σταματήσει την ευχή. ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης)
Λέγε την ευχή: αγιάζει το στόμα, αγιάζει ο αέρας, αγιάζει ο τόπος που λέγεται, Οι δαίμονες βάζουν χίλια εμπόδια δια να μην προσευχηθεί ο άνθρωπος, επειδή όλες οι παγίδες , όλα τα δίκτυα των δαιμόνων καταστρέφονται δια της προσευχής. Άπειρες φορές οι δαίμονες δια στόματος δαιμονισμένων ομολόγησαν ότι καίονται από την ενέργεια της ευχής. (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης)
Η κάτωθι σύντομος προσευχή είναι παντοδύναμο όπλο κάθε χριστιανού: « Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς» . Λέγε αδερφέ μου με τα χείλη και με την καρδιά σου συνεχώς τα σωτήρια αυτά λόγια , διότι φωτίζουν τον νου, γαληνεύουν την καρδιά, καίουν την αμαρτία, μαστίζουν και εκδιώκουν τους δαίμονας.
Το κομποσκοίνι δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κάτι διακοσμητικό, ούτε κάτι που θα μας φέρει γούρι. Αντίθετα, χρειάζεται για να μας θυμίζει τη προσευχή και, σαν τέτοιο, είναι μια άγια και θεία παρουσία στη ζωή μας. Συγκεκριμένα το κομποσκοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε την αδιάλειπτη προσευχή, αυτή που λέγεται αδιάκοπα, σύμφωνα με την προτροπή του απ. Παύλου « αδιαλείπτως προσεύχεσθε» . Φυσικά την «ευχή» αυτή μπορούμε να την λέμε και χωρίς κομποσκοίνι., με το νου μας και μάλιστα όσο συχνότερα είναι δυνατό. Η προσευχή, που είναι η συνομιλία με το Θεό, μας χαρίζει ηρεμία , ψυχική γαλήνη και διώχνει το άγχος από τη ζωή μας.

Από ανάρτηση της Ελπίδας Εμμανουηλίδου στη σελίδα του Ναού στο FB.

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2017

Πατήρ Φιλοθεος Φάρος. Η άλλη φωνή!


«Ο Χριστός ήταν σαφής όταν είπε πως δεν ήρθε να κρίνει αλλά να σώσει τον κόσμο. Μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε. Αντιθέτως, καταδικάζει ξεκάθαρα συγκεκριμένες συμπεριφορές όπως την υποκρισία. Μιλώντας στους Φαρισαίους, οι οποίοι έκαναν όσα κάνουμε εμείς οι κληρικοί σήμερα, στηλίτευσε το ενδιαφέρον τους για τα περίτεχνα κοσμήματα, τα περίλαμπρα άμφια, την επιδίωξή τους να κάθονται στις πρώτες θέσεις των δείπνων αλλά και την εκμετάλλευση φτωχών ανθρώπων.
Ο Χριστός συνεχώς καταδικάζει την υποδούλωση στα υλικά αγαθά, τη χλιδή και την πολυτέλεια. Ολα αυτά αφορούν εμάς τους παπάδες. Ζούμε ζωή πριγκιπική, μετακινούμεθα με τις κράισλερ και τις μερσεντές, μας υπηρετεί ένα σωρό κόσμος, φορτωνόμαστε όλα αυτά τα χρυσά και έχουμε και την απόλυτη εξουσία στην ψυχή των ανθρώπων.
Είναι ανατριχιαστικά πράγματα αν σκεφτείτε ότι γίνονται στο όνομα του Χριστού που περπατούσε ξυπόλητος και δεν είχε πού την κεφαλήν κλίναι. Ε, λοιπόν, είμαστε ανακόλουθοι με όσα δίδαξε ο Χριστός. Και επομένως το λιγότερο που θα περίμενε κάποιος από εμάς είναι να μην πετάμε πέτρες στους άλλους.
Οι δικές μας αμαρτίες είναι εκείνες που κυρίως καταδίκασε ο Ιησούς Χριστός. Πώς να το κάνουμε· δεν μίλησε για τις προγαμιαίες σχέσεις, αλλά είπε ξεκάθαρα πως δεν γίνεται να υπηρετεί κάποιος δύο Κυρίους, τον Θεό και τον Μαμωνά. Είπε επίσης πως όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει τον ένα».

Πατέρας Φιλόθεος Φάρος


Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017

Ο Άγιος Πορφύριος και οι κοπέλες της οδού Μαιζώνος.


Την ημέρα των Θεοφανείων οι ιερείς πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και ραντίζουν με Αγιασμό.

Ο Άγιος Πορφύριος διηγούνταν σε πιστούς μία μοναδική εμπειρία, καθώς επισκέφθηκε έναν οίκο ανοχής.


Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, ν’ αγιάζομε τα σπίτια. Κάποια χρονιά επήγα κ’ εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων , μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε…»
Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μία σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα.
Ήταν μία σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία.
Αφού μου άνοιξε εγώ άρχιζα κατά τη συνήθεια μου το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε…». Με σταματάει απότομα.
Εν τω μεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες απ’ τα δωμάτια. «Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής», είπα μέσα μου.
Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να μ’ εμποδίσει.
– Να φύγεις , μου λέει. Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις , σε παρακαλώ.
Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω:
– Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ηλθα εδώ ν’ αγιάσω.
– Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές…
– Μα δεν ξέρουμε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές η εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες η εσύ, μπορεί να έλεγα : «Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου»
Εκείνη την στιγμή εκοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν:
– Ασε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε…», διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ’ αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κ.λπ. Και τους είπα:
– Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μας αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και «βρέχει επί δικαίους και αδίκους». (Ματθ. 5,45) Όλοι τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσουμε να Τον γνωρίσομε και να Τον αγαπήσομε κι εμείς και να γίνομε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάζανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη.
– Χάρηκα, τους λέω τέλος, που μ’ αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά!
– Χρόνια πολλά, είπαν κ’ εκείνες κι έφυγα…

Πηγή: vimaorthodoxias.gr

Αγίου Παρθενίου, ευχή αναγινωσκόμενη εις πάσαν ασθενείαν, γοητείαν & μαγείαν.

Άγιος Παρθένιος


Τού Κυρίου δεηθώμεν

Θεοφόρε Ιεράρχα του Χριστού, Άγιε Παρθένιε, ο της Λαμψάκου πανθαύμαστος ποιμήν και πάσης της Εκκλησίας λύχνος φαεινότατος˙ ο Αποστολικοίς χαρίσμασι θαυμαστωθείς, και πλείστους ευεργετήσας διά της εν σοι του Παρακλήτου χάριτος και δυνάμεως˙ ο νοσούντας θεραπεύσας, και παραλύτους συσφίγξας, και πάντων των αιτούντων τας αιτήσεις πληρώσας, πρόσδεξαι δεόμεθα, συμπαθέστατε Πάτερ, την παρούσαν ημών δέησιν, και πλήρωσον χαράς και ευφροσύνης τας καρδίας ημών.Ίασαι τον πάσχοντα δούλον σου (όνομα ασθενούς – ασθενών) τον προσελθόντα μετά πίστεως τη χάριτί σου.

Κατάργησον και ανενέργητον ποίησον της αντικειμένης του σκότους δυνάμεως την κατ’ αυτού ολέθριον ενέργειαν. Ανόρθωσον αυτόν από κλίνης οδυνηράς επελθούσης ασθενείας και συνοχής, πάσης μαγείας και γοητείας, και τερατείας, και βασκανίας, και πάσης άλλης κακοτρόπου επιβουλής και μανίας διαλύων τας συστροφάς και καταργών τας επινοίας και επηρείας και μηχανίας, τη αοράτω επισκιάσει της οξείας βοηθείας σου, Πάτερ.

Συ των ακαθάρτων πνευμάτων την ισχύν κατήσχυνας˙ συ το χαλεπώτατον πάθος του καρκίνου εθεράπευσας˙ συ εν σημείοις τε και τέρασι και ποικίλαις δυνάμεσι παρά Θεού εδοξάσθης, δεδοξασμένε και θαυματουργέ Πάτερ˙ συ και νυν επάκουσον της δεήσεως ημών και δος τω πάσχοντι και νοσούντι ικέτη σου την κατ’ άμφω υγείαν, ειρήνην ουρανόθεν και βίον σεμνόν, πορευομένω εν ταίς τρίβοις του Θείου θελήματος, πάσας τας ημέρας της ζωής αυτού˙ ίνα διά σού τυχών του Θείου ελέους, δοξάζη το πανάγιον όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της μιάς Θεότητος και βασιλείας εις τους αιώνας.

Αμήν.


Πηγή : http://www.greekpress.

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017

Κρυφό σχολειό!  Όχι το προεπαναστατικό. Το νέο! ("Στρουθίον μονάζον επί δώματος")




Άλλη μια Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία έχει τελειώσει και βρισκόμαστε μαζεμένοι όπως κάθε Κυριακή στο μικρό αλλά ζεστό και φιλόξενο Αρχονταρίκι του μικρού Ναού μας. Μετά τις πρώτες γουλιές καφέ και τα φιλικά πειράγματα ξεκινάει αναπάντεχα μια ακόμα πνευματική συζήτηση ανάμεσα μας με οδηγό τον φωτισμένο πνευματικό πατέρα τον ταπεινό όσο και δυναμικό σε ζητήματα πίστης πατέρα Χρήστο. Συζήτηση που κατευθύνει και ξεκινάει για άλλη μια φορά ο ίδιος  με την ίδια πάντα απλότητα διάκριση και μαεστρία.

Όλοι τον γνωρίζουμε καλά πλέον, κάποιοι έχουν την τύχη να τον έχουν στη ζωή τους από μικρά παιδιά και δεν είναι λίγοι εκείνοι που έρχονται κοντά του κάθε Κυριακή από τα πιο μακρινά μέρη της Αθήνας. Όλοι τον γνωρίζουμε καλά, αλλά κάθε φορά που μιλάει είναι σαν να τον γνωρίζουμε πάλι από την αρχή. Με υποδειγματική απλότητα και διάκριση αγγίζει τα πιο καυτά ζητήματα σχετικά με την ορθόδοξη πίστη και την δογματολογία. Οι γνώσεις του σε ιστορικά θέματα σε αφήνει άφωνο, ο καταιγισμός πληροφοριών και στοιχείων σε κάνει να θέλεις λίγο χρόνο παραπάνω με τον εαυτό σου για να μπορέσεις να διαχειριστείς τις νέες πολύτιμες πληροφορίες.

Οι ώρες περνούν και εσύ νομίζεις ότι έχουν περάσει μερικά λεπτά. Παίρνεις απαντήσεις σε ερωτήματα που ποτέ δεν είχες τολμήσει να θέσεις σε ιερωμένο και την ίδια στιγμή σου δημιουργούνται νέα ερωτήματα που στριμώχνονται στην άκρη του μυαλού σου και θέλουν να βγουν στον αέρα.

Σε έναν σύγχρονο στεγνό κόσμο που κάθε τι γύρω σου είναι μια ακόμα πληγή. Σε μια κοινωνία που υποσιτίζεται υλικά και πνευματικά τούτες οι ώρες που περνάμε τις Κυριακές κοντά σ’ αυτόν τον άνθρωπο του Θεού φαντάζουν στα κουρασμένα μάτια μας η όαση στην ερημιά, το νερό που θα ξεδιψάσει την άνυδρη γη έπειτα από ξηρασία μηνών.

Στο μυαλό μου τούτες οι εντελώς απρογραμμάτιστες και αυθόρμητες συγκεντρώσεις, παίρνουν μορφή ιδανική και ιερή. Είναι μια άλλης μορφής νέο «ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» που το φως του Θείου Λόγου μετουσιώνεται και μας ζεσταίνει τις καρδιές, μας γεμίζει δύναμη πνευματική και γνώση ουσιαστικής εν Χριστώ ζωής.

Κάποια στιγμή όλα τα όμορφα πράγματα τελειώνουν και τώρα έχεις χαιρετίσει με βαριά καρδιά τους αδερφούς σου και τον πνευματικό σου και κατηφορίζεις τα πέτρινα σκαλοπάτια του μικρού παρεκκλησίου. Μέσα σου όμως γνωρίζεις πως η στιγμές που έζησες πριν λίγο είναι πολύ σημαντικές  και  η χαρά σε πλημμυρίζει και μια εσωτερική γλυκιά δύναμη κάνει τα βήματά σου στέρεα και αποφασισμένα.

8-1-16 Συντάκτης κειμένου «Στρουθίον μονάζον επί δώματος»

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017

"ΜΑΘΗΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗΣ"


ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΝΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ-ΜΑΘΗΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΩΓΗΣ
(Από το χρονολογιο του π. Εμμανουήλ Χριστοφόρου Διακόνου του Ι.Ναού Αγίου Παύλου οδού Ψαρών ) "5 Ιανουαρίου στις 2:22 μ.μ. ·

Ξεκινώ από το Ναό για τα σπίτια το οποία έχουν δηλώσει ότι θέλουν να περάσω να αγιάσω.Πρώτη στάση το σπίτι του γέροντος Μητροπολίτου πρώην Νέας Ιωνίας Κωνσταντίνου. Ο Δεσπότη με περιμένει. Μόλις φτάνω προσπαθεί να σηκωθεί από την καρέκλα που κάθεται. ''Σεβασμιώτατε, καθίστε, μην ση...κώνεστε, δεν χρειάζεται'' του λέω. Εκείνος προσπαθεί ακομα να σηκωθεί και μου λέει ''Όχι παιδί μου, δεν επιτρέπετεται να κάθομαι και εσύ να ψέλνεις''.
Σκύβω και του φιλώ το χέρι ευλαβικά και αρχίζω να αγιάζω το σπίτι ψέλνοντας ''Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου...''. Ξαναφτάνω στο Δεσπότη.''Σεβασμιώτατε οριστε ο Σταυρός, πάρτε τον να τον φιλήσετε μόνο σας'' του λέω. Και εκείνος μου απαντά ''Εσείς πάτερ, εσείς ευλογήστε με'' και επιμένει παρόλο που του λέω ότι δεν είναι πρέπον εγώ ο Διάκονος να σταυρώσω/ευλογήσω τον Επίσκοπο. Επιμένει. Κάνω υπακοη. Τον ευλογώ και μου πιανει το χέρι και το φιλά. Βουρκωνω. ''Σεβασμιώτατε όποτε θελήσετε να μας έρθετε να μας το πείτε και θα έρθω εγώ να σας πάρω να σας φέρω στο Ναό και να σας γυρίσω'' του λέω. Μου σφίγγει το χέρι. ''Σε ευχαριστώ πολύ πάτερ μου, θα έρθω σύντομα''. Σκύβω ευλαβικά και του ξαναφιλώ το χέρι και τον αποχαιρετώ..."

π. Τιμόθεος Ηλιάκης (Από ανάρτησή του στο FB)

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2016

"Ο εν παντί καιρώ...." Μια πολύ δυνατή προσευχή! Λέγετέ την καθημερινά!



Ο εν παντί καιρώ και πάση ώρα εν ουρανώ και επί γής προσκυνούμενος και δοξαζόμενος Χριστός ο Θεός, ο μακρόθυμος, ο πολυέλεος, ο πολυεύσπλαχνος, ο τους δικαίους αγαπών και τους αμαρτωλούς ελεών, ο πάντας καλών πρός σωτηρίαν δια της επαγγελίας των μελλόντων αγαθών.
Αυτός, Κύριε, πρόσδεξαι και ημών εν τη ώρα ταύτη τας εντεύξεις και ίθυνον την ζωήν ημών πρός τας εντολάς σου. Τας ψυχάς ημών αγίασον, τα σώματα άγνισον, τους λογισμούς διόρθωσον, τας εννοίας κάθαρον και ρύσαι ημάς από πάσης θλίψεως, κακών και οδύνης.
Τείχισον ημάς αγίοις σου Αγγέλοις, ίνα τη παρεμβολή αυτών φρουρούμενοι και οδηγούμενοι καταντήσωμεν εις την ενότητα της πίστεως και εις την επίγνωσιν της απροσίτου σου δόξης. Οτι ευλογητός ει εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.