«Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ο Βαπτιστής». Ο μέγας προφήτης

Ο τελευταίος και μεγαλύτερος από τους προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης. Ονομάζεται «Πρόδρομος», γιατί με το κήρυγμα και με το έργο του εσήμανε τον ερχομό του Ιησού Χριστού και «Βαπτιστής», διότι βάπτιζε τους ανθρώπους στον Ιορδάνη ποταμό και εβάπτισε και τον Ιησού Χριστό. Το βάπτισμα του Προδρόμου ήταν μία συμβολική πράξη καθαρμού εκείνων, που πήγαιναν σ’ αυτόν να εξομολογηθούν, ήταν όμως και ο τύπος του βαπτίσματος του Ιησού Χριστού, γι’ αυτό και ο Ιωάννης έλεγε: «Εγώ μεν εβάπτισα υμάς εν ύδατι, αυτός βαπτίσει υμάς  εν Πνεύματι Αγίω» (Μάρκου α΄ 8).

Ο Ιωάννης (εξελληνισμένος τύπος του εβραϊκού ονόματος Γιοχανάν, που σημαίνει «παρά Θεώ εύρον χάριν») γεννήθηκε με θαυμαστό τρόπο από τον ιερέα Ζαχαρία και τη γηραιά Ελισάβετ. Ήταν συγγενής του Ιησού Χριστού από την πλευρά της μητέρας του και έξι μόλις μήνες μεγαλύτερός του. Έζησε ασκητικό βίο στην έρημο και δεν δίστασε να ελέγξει απερίφραστα και κατά πρόσωπο την αδικία και την ηθική υπόσταση των ανθρώπων της εποχής του. Αυτό έγινε αιτία να συλληφθεί και να φυλακισθεί από τον τοπάρχη της Ιουδαίας Ηρώδη Αντύπα, που συζούσε παράνομα με την Ηρωδιάδα, σύζυγο του αδελφού του Ηρώδη Φιλίππου. Η Ηρωδιάδα έπεισε την κόρη της Σαλώμη να ζητήσει την «κεφαλήν του Ιωάννου επί πίνακι» (Μάρκου στ΄25) ως δώρο γενεθλίων και ο Ηρώδης Αντύπας για να την ευχαριστήσει διέταξε τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη.

Ο  Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους στην Ελλάδα. Θεωρείται προστάτης και φύλακας της κουμπαριάς και των νοσούντων από ελονοσία. Το όνομά του αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα βαφτιστικά ονόματα και είναι παράγωγο πολλών επωνύμων. Μεγάλος αριθμός εκκλησιών και ξωκλησιών φέρουν το όνομά του, καθώς και εκατοντάδες οικισμοί. Η μνήμη του τιμάται από τον Χριστιανισμό έξι φορές τον χρόνο:

7 Ιανουαρίου, Σύναξη του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου.

24 Φεβρουαρίου, Α' και Β' Εύρεσις της τιμίας κεφαλής του αγίου προφήτου, προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου.

25 Μαΐου, Γ' Εύρεσις της τιμίας κεφαλής του αγίου προφήτου, προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου.

24 Ιουνίου, Γενέθλιον του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Την παραμονή της εορτής κυριαρχούν πυρολατρικά έθιμα (Φωτιές τ’ Αϊγιαννιού).

29 Αυγούστου, Αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Η ημέρα θεωρείται πένθιμη και συνδέεται με αυστηρή νηστεία.

23 Σεπτεμβρίου, Σύλληψις Τιμίου Προδρόμου.

Απολυτίκιο

Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων· σοι δε αρκέσει η μαρτυρία του Κυρίου Πρόδρομε· ανεδείχθης γαρ όντως και Προφητών σεβασμιώτερος, ότι και εν ρείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τον κηρυττόμενον. Όθεν της αληθείας υπεραθλήσας, χαίρων ευηγγελίσω και τοις εν Άδη, Θεόν φανερωθέντα εν σαρκί, τον αίροντα την αμαρτίαν του κόσμου, και παρέχοντα ημίν το μέγα έλεος.

Έθιμα

Στον Άγιο Πρόδρομο της Χαλκιδικής λαμβάνει χώρα το δρώμενο των Φούταρων. Την παραμονή των Φώτων νεαροί άντρες λένε τα κάλαντα μαζεύοντας κρέας, λουκάνικα και χρήματα και την ημέρα τ’ Αι - Γιαννιού χορεύουν στην πλατεία του χωριού. Όταν κάνουν διάλειμμα τρέχουν να πάρουν από ένα ρόπαλο και όταν ξαναμπαίνουν στο χορό πετούν τα ρόπαλα ψηλά, σφυρίζοντας με όλη τους τη δύναμη για να σηματοδοτήσουν το τέλος του εορταστικού Δωδεκαημέρου.

Στη Γαλάτιστα της Χαλκιδικής, το διήμερο των Φώτων και τ’ Άι - Γιαννιού αναβιώνουν τα έθιμα της καμήλας και του γάμου της Μανιώς. Και τα δυο έχουν ιστορικές ρίζες από την εποχή της Τουρκοκρατίας και αφορούν την απαγωγή μιας χριστιανής κοπέλας από τον γιο του τούρκου αγά και το τέχνασμα για να την αρπάξει ο αγαπητικός της και να την παντρευτεί, που δεν ήταν άλλο από το ομοίωμα μιας καμήλας στο οποίο κρύβει την αγαπημένη του μαζί με τους φίλους του που τον βοηθούν στο εγχείρημά του. Την ημέρα των Φώτων γίνεται η αναπαράσταση του γεγονότος. Έξι άνδρες μπαίνουν κάτω από ένα ομοίωμα καμήλας και κουνώντας κουδούνια και τραγουδώντας βαδίζουν ρυθμικά. Την επομένη ημέρα, τ’ Άι Γιαννιού, στήνεται ο Γάμος της Μανιώς, δηλαδή της κοπέλας που απελευθερώθηκε, και αναπαριστάται ο γάμος της, με παραδοσιακή μουσική, όπου κυριαρχούν οι ζουρνάδες και τα νταούλια.

Πηγή: Σαν Σήμερα.gr

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2017 (π. Χρήστου Δημητρόπουλου)

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΑΛΣΟΥΣ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΦΕΛΦΕΙΑΣ

ΤΗΛ: 210-2514603

ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΝΑΟΥ π. Χρήστος

 ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2017

‘’Επεφάνης σήμερον τη οικουμένη και το φως σου Κύριε εσημειώθει εφ’ ημάς, εν επιγνώσει υμνούντος σε ήθες εφανής το Φως το απρόσιτον’’

Σήμερα αδελφοί μου η αγία του Χριστού Εκκλησία εορτάζει και πανηγυρίζει ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα της ιστορίας, μια μέγιστη εορτή είναι αυτή ή των Θεοφανίων, αποκάλυψις πραγματική του Τριαδικού Θεού και Δημιουργού. Είναι η Φανέρωση του εν Τριάδι Θεού, η βάπτιση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό.

Ο Θεός απέστειλε τον ένσαρκο άγγελο του, δηλαδή αγγελιοφόρο, τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, που με το κήρυγμα του και το βάπτισμα του προετοίμασε τον δρόμο (εξ ου και Πρόδρομος), για το Ευαγγέλιο της τελειότητας, τη ζωή της χάριτος που επρόκειτο σύντομα να κηρύξει ο Δομήτωρ, Δεσπότης Χριστός.

Ο Ιωάννης λοιπόν μετά από μια ισάγγελη ζωή 30 ετών στην έρημο με άσκηση, νηστεία και προσευχή, υπακούοντας σε θεϊκή προσταγή έρχεται στα περίχωρα Ιορδάνη ποταμού, για να κηρύξει βάπτισμα μετανοίας στον λαό. Ταυτόχρονα, ο Μέγας Πρόδρομος κήρυττε στους όχλους που έτρεχαν κοντά του να εξομολογηθούν και να βαπτισθούν, να πιστεύουν στον Μεσσία που σύντομα επρόκειτο να παρουσιασθεί. Το βάπτισμα του Ιωάννη δεν χορηγούσε άφεση αμαρτιών, απλά ήταν το συμβολικό του Πραγματικού Μυστηρίου του Βαπτίσματος, όπου θα εγκαινίαζε και θα καθιέρωνε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.

Ήρθε λοιπόν η ώρα της Χάριτος, ο καιρός, που ο Κύριος θα άρχιζε το κήρυγμα του και τη δημόσια δράση Του, μετά από τριάντα χρόνια ζωής σε πλήρη αφάνεια και υποταγή στον Μνήστορα Ιωσήφ και την αγία Μητέρα του. Μα, πριν αποδυθεί στο μέγιστο τούτο έργο, κατευθύνει τα βήματα Του ο Υιός του Θεού στον Ιορδάνη, για να βαπτισθεί από τον Ιωάννη. Ώ άκρας ταπείνωσης και συγκατάβασης του Χριστού μας!. Ό άσπιλος και αναμάρτητος προσέρχεται με τους αμαρτωλούς και υπεύθυνος να βαπτισθεί. Να βαπτισθεί ο Δεσπότης από τον δούλο, ο Πλάστης από το πλάσμα Του!. Για ποιο λόγο όμως αυτή η ενέργεια του Κυρίου? Για πολλούς λόγους, και πάντα μέσα στα πλαίσια της θείας Του οικονομίας για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Πρώτον δείχνει ο ίδιος υπακοή στην εντολή, που έδωσε στον Ιωάννη να βαπτίσει τους ανθρώπους. Δεύτερο, μας παρέχει άφθαστο υπόδειγμα μεγίστης ταπείνωσης. Τρίτο, επικυρώνει ότι ο Ιωάννης ήταν σταλμένος από τον Θεό και ο βίος του αγγελικός. Τέταρτο, εκπληρώνει την προφητεία του Προδρόμου, ότι θα έβλεπε τον κηρυττόμενο Μεσσία και ότι τώρα το έργο του το προδρομικό ολοκληρωνόταν πλέον. Πέμπτο, επιστρέφει την αγιότητα του Ιωάννη, αξιώνοντας τον να γίνει Βαπτιστής Του. Ακόμη, όπως είχε με την κατάβαση του ο Υιός του Θεού αγιάζει τους αιθέρες και με την Γέννηση Του αγιάζει τη γη, τώρα με την Βάπτισή του αγιάζει και τα ύδατα όλης της γης, μέσω των υδάτων του Ιορδάνη, και εκδιώκει και από εκεί τις εμφωλεύουσες δαιμονικές δυνάμεις. Και, το πιο σπουδαίο, μας παραδίδει το Μυστήριο του Βαπτίσματος, με το υπόδειγμα του, ως το απαραίτητο Μυστήριο εισαγωγής, ένταξης και πολιτογράφησης μας στο Σώμα της Εκκλησίας. ‘’Αμήν, αμήν λέγω σοι’’, θα ειπεί λίγο πιο ύστερα στον ιουδαίο νομοδιδάσκαλο και νυκτερινό μαθητή Νικόδημο, ‘’εάν μη τις γεννηθεί εξ ύδατος και Πνεύματος, ού δύναται εισέλθειν εις την Βασιλείαν του Θεού.’’ Ακόμη η κατάβαση του Χριστού στα ύδατα του Ιορδάνη και η απ΄ εκεί ανάβαση Του, ήταν προτύπωση της τριήμερης κατάβασης Του στον Άδη και της από εκεί ανάστασής Του. Στάθηκε λοιπόν ο αμνός και Υιός του θεού μπροστά στον δούλο του, ζητώντας ταπεινά να τον βαπτίσει. Μα ο Ιωάννης, που ακόμη ευρισκόμενος στην μήτρα της μητέρας του Ελισάβετ τον γνώρισε και αναγνώρισε, ως τον σαρκωμένο Υιό του Θεού και σκίρτησε και έλαβε Πνεύμα Άγιο, πληροφορούμενος και πάλιν με την με την ίδια ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, ότι αυτός που είχε μπροστά του δεν ήταν ένας σαν τους άλλους αμαρτωλούς, που καθημερινά βάπτιζε, αλλά ο Δημιουργός και ενανθρωπήσας λόγος του Θεού και Σωτήρος του κόσμου, δειλιά και τρέμει, απορεί και εξίσταται. Και, γεμάτος έκπληξη, εμποδίζει τον Ιησού να βαπτισθεί από αυτόν, αναφωνώντας ‘’Κύριε εγώ έχω ανάγκη, εγώ πρέπει να βαπτισθώ από εσένα, και εσύ ζητάς από εμένα τον δούλο το βάπτισμα?’’ Και ο Δεσπότης του απαντά προστακτικά και με γαλήνη ‘’Υποχώρησε τώρα Ιωάννη. Κάνε αυτό που σου ζητώ. Διότι έτσι πρέπει να γίνει, ώστε να εκπληρώσω όλο το έργο της θεϊκής μου δικαιοσύνης, για τη σωτηρία των ανθρώπων. Πρέπει και εγώ να βαπτισθώ, για να δώσω σε σας το Μυστήριο του Βαπτίσματος.’’ Υπακούοντας τότε ο μέγας Ιωάννης, στο θεϊκό πρόσταγμα, ‘’χαίρων τη ψυχή και τρέμων τη χειρί’’ βαπτίζει τον Πλάστη του, θέτοντας την ευλογημένη δεξιά του στην ακήρατη κεφαλή του θεανθρώπου. Και ο Χριστός μας, ως αναμάρτητος, δεν χρονοτριβεί μέσα στο νερό για να εξομολογηθεί αμαρτίες Του, αλλά αμέσως ανεβαίνει την όχθη του ποταμού. Και τότε, μέσα στην απόρρητη τούτη κατάβαση μαζί και συγκατάβαση του Υιού του Θεού, έχουμε την πρώτη σαφή φανέρωση και παρουσία της Αγίας Τριάδος : Το Άγιο πνεύμα, με μορφή περιστεριού, κατεβαίνει και επικάθεται στην άχραντη κεφαλή Του, ενώ, ταυτόχρονα, ακούεται ως βροντή η φωνή του ανάρχου Του Πατέρα, να επιβεβαιώνει την θεότητα του Ιησού λέγοντας : ‘’αυτός είναι πράγματι ο αγαπημένος μου Υιός, δια μέσου του Οποίου ευδόκησα να συντελεσθεί η δημιουργία και πλάση, αλλά και ανάπλαση του κόσμου και του ανθρώπου’’.

Για αυτό και η σημερινή εορτή ονομάστηκε Επιφάνεια ή Θεοφάνεια, γιατί πρόκειται για εμφανή και ξεκάθαρη φανέρωση του Τριαδικού μας θεού στον κόσμο. Ακόμη την ώρα εκείνη έλαμψε το φως της δόξης του Θεού στο πρόσωπο του Υιού, του Χριστού μας, του Φωτός του αληθινού, όπως θα έλαμπε αργότερα στο Θαβώρ, γι’ αυτό και ονομάστηκε ακόμη ή εορτή και Φώτα. Σήμερα όλα λάμπουν αδελφοί, από εκείνο το απαστράπτον φως της θεώμενης ανθρώπινης φύσης του Χριστού, που μας μυσταγωγεί στο φως της Αγίας Τριάδος.

Και εμείς σήμερα τελούμε τον Μέγα Αγιασμό, εις ανάμνηση της Βαπτίσεως του Χριστού μας. Και με τις ευχές και επικλήσεις των ιερέων, το οποίο νερό ευλογείτε, λαμβάνει μεγάλη Χάρη, και θεραπεύει ψυχές και σώματα. Κι όσοι το παίρνετε στα σπίτια σας, να το φυλάσσετε με πίστη και ευλάβεια στο εικονοστάσι, και να γράφετε και επάνω ότι είναι Μέγας Αγιασμός. Και αυτές τις ημέρες, μέχρι την απόδοση των Φώτων στις 14 Ιανουαρίου, μπορούμε να πίνουμε Μέγα Αγιασμό νηστικοί το πρωί, πριν φάμε αντίδωρο. Τον υπόλοιπο όμως χρόνο, για να πιούμε Μέγα Αγιασμό, χρειάζεται μια ημέρα αλάδωτη νηστεία. Και παλαιά, όσοι είχαν επιτίμιο, κανόνα του Πνευματικού, και δεν μπορούσαν να κοινωνήσουν κατά τις μεγάλες εορτές, τους μεταλάμβανε ο ιερέας Μέγα Αγιασμό.

Αδελφοί μου βλέπουμε κατά την βάπτιση τον Ίδιο τον Χριστό να ταπεινώνεται και να πέφτει στα γόνατα εντός εισαγωγικών του Προδρόμου, για να λάβει δια μέσου των ανθρωπίνων σαρκικών χειρών του, να λάβει μέσω της Βαπτίσεως το Άγιο Πνεύμα.

Άραγε σήμερα εμείς δείχνουμε αυτήν την ταπείνωση απέναντι στον Δομήτωρα, Ιησού Χριστό ή προσπαθούμε να ξεπεράσουμε τον ένα και μοναδικό Θεό, έχοντας καβαλήσει τον κάλαμον του εγωισμού.

Άραγε η εν γένει ζωή μας είναι μίμηση Ιησού Χριστού όπως και τότε που μέχρι τα τριάντα του χρόνια είναι σε πλήρη αφάνεια και υποταγή στον Μνήστορα και την Αγία Μητέρα του.

Άραγε η ζωή μας δηλώνει Ιησού Χριστό ή δηλώνει εγωιστική και ασύδοτη και εν απληστία ζωή.

Αδελφοί μου έως πότε θα παίζουμε θέατρο υποκρισίας απέναντι στους λόγους και νόμους του Θεού.

Καταντήσαμε να έχουμε βάπτισμα επάνω μας ανενεργές, λόγω της διαστροφής, της αμαρτωλότητας και κακής διαχειρίσεως της ζωής μας.

Αδελφοί μου ας ανασυντάξουμε το είναι μας με υπευθυνότητα, με αυτογνωσία, με περισυλλογή και ας σκύψουμε το κεφάλι μας στην γλυκύτατη οντότητα του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, λέγοντας με δάκρυα μετανοίας ‘’ΗΜΑΡΤΟΝ ΚΥΡΙΕ’’

Υπάρχει ελπίδα τότε να δούμε το απαστράπτον φως της Θεωμένης Ύπαρξης και Οντότητας του Χριστού μας.

Ας δοξάσουμε τον επιφανέντα Θεό, αγαπητοί αδελφοί, για τις ανέκφραστές Του προς εμάς δωρεές, και ας ζούμε με ταπείνωση και μετάνοια, για να ελκύσουμε το πλούσιο έλεος Του και να αξιωθούμε, με την Χάρη του, της αιωνίου ζωής. Αμήν !          

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΑΠΗΣ

Το Ιερόν Παρεκκλήσιον της Ζωοδόχου Πηγής ως Μητρική στοργική Αγκαλιά της Υπεραγίας  Θεοτόκου, προσφέρει κάθε μήνα τρόφιμα, σε όσους δοκιμάζονται από την διαρκούσα οικονομική δυσπραγία και την παρατεινόμενη για πλειάδα ανθρώπων Ανεργία.   

Με σεβασμό στην προσωπικότητα κάθε αδελφού μου και την αξιοπρέπεια βοηθούμε 24 οικογένειες. Κάνουμε Κάλεσμα Αγάπης σε όσους δύνανται να μας ενισχύσουν, την προσπάθεια Αγάπης προσφέροντας μας, Τρόφιμα (Μακαρόνια, ζάχαρη, γάλατα, κονσέρβες, ντοματάκια, όσπρια, ζυμαρικά, ρύζι, λάδι, αλεύρι.).

Το εκκλησάκι μας ευχαριστεί ιδιαιτέρως όλες και όλους που συμβάλουν με αγάπη, αυτοθυσία και προθυμία στο κάλεσμα μας.

Σας παρακαλούμε ευαισθητοποιηθείτε αδελφοί μας, ώστε κάθε Συνάνθρωπος μας να μπορεί να εξασφαλίζει το καθημερινό φαγητό στις που αντιμετωπίζει.

Μετά τιμής

Η Φιλόπτωχη Μέριμνα

Της εκκλησούλας μας.

Με Αγάπη Χριστού

Πατήρ Χρήστος Δημητρόπουλος

Πρόσκληση εορτασμού Αγίων Θεοφανείων (6-1-17)

ΜΕ ΘΕΊΌ ΔΈΟΣ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΎΜΕ ΤΑ ΑΓΊΑ ΘΕΟΦΆΝΙΑ ΣΤΗΝ ΖΩΟΔΟΧΟ ΠΗΓΉ ΑΛΣΟΥΣ ΝΈΑΣ ΦΙΛΑΔΈΛΦΕΙΑΣ ΚΆΊ ΣΤΗΝ ΘΕΊΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΜΕΤΆ ΤΟΥ ΜΕΓΆΛΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΎ ΌΠΟΥ ΘΑ ΑΡΧΊΣΟΥΜΕ 7 Π.Μ. ΚΑΙ ΘΑ ΤΕΛΕΙΏΣΟΥΜΕ 10.30Π.Μ. 

 ΚΑΤΌΠΙΝ 11.30 ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΑΣ ΚΚ ΓΑΒΡΙΗΛ ΘΑ ΓΊΝΕΙ Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΡΊΨΕΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΊΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑ ΎΔΑΤΑ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΌΠΟΥ ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ ΌΠΙΣΘΕΝ ΤΟΥ ΙΕΡΟΎ ΝΑΟΥ ΜΑΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΣΟΥΣ.

ΠΑΡΑΚΑΛΕΊΣΘΕ ΌΠΩΣ ΠΡΟΣΈΛΘΕΤΕ ΝΑ ΤΙΜΉΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΆΛΗ ΑΥΤΉ ΕΟΡΤΉ ΤΗΣ ΟΡΘΌΔΟΞΙΑΣ ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΤΟΎΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΊΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΕΓΆΛΗ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ ΘΑ ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΈΡΑΣΜΑ ΚΑΤΆ ΤΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟΝ ΤΥΠΙΚΌΝ ΔΙΑ ΌΛΟΥΣ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΈΝΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΛΎ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΟΎ.

π. Χρήστος Δημητρόπουλος

Ι. Ν. Ζωοδόχου Πηγής: Κάλεσμα "Φιλοπτώχου Μέριμνας"

Το ιερόν μητροπολιτικον παρεκκλήσιον της Ζωοδοχου πηγής ως μητρική στοργική αγκαλιά της ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ Θεοτόκου ,προσφέρει κάθε μήνα τρόφιμα ,σε όσους δοκιμάζονται από την διαρκούσα οικονομική δυσπραγια και την παρατεινομενη για πλειάδα ανθρώπων ΑΝΕΡΓΊΑ.

Με σεβασμό στην προσωπικότητα κάθε αδελφού μας και την αξιοπρέπειά βοηθούμε 24 οικογένειες . Κάνουμε κάλεσμα αγάπης σε όσους δύνανται να μας ενισχύσουν ,την προσπάθεια αγάπης προσφέροντας μας ,Τρόφιμα (Μακαρόνια ,ζάχαρη ,γάλατα , ...κονσέρβες ,ντομάτακια, όσπρια, ζυμαρικά, ρύζι, λάδι ,αλεύρι ).

Το εκκλησάκι μας σας παρακαλεί να ευαισθητοποιηθείτε ώστε κάθε συνάνθρωπός μας να μπορεί να εξασφαλίζει το καθημερινό φαγητό του .

Σας παρακαλούμε επικοινωνηστε μαζί μας για ότι διευκρίνηση θέλετε στο τηλέφωνο του Ναού μας: 210-2514603
Μετά τιμής η Φιλοπτωχη μέριμνα της εκκλησουλας μας .
Μετά τιμής και εν χριστω αγάπης


Πατήρ Χρήστος Δημητρόπουλος

"Για τον Μεγάλο Αγιασμό και τη χρήση του" (Αναδήμοσίευση από το site "Ποιμήν")

Ο Μεγαλος Αγιασμος τελεῖται κάθε χρόνο τήν 5^η καί 6^η Ἰανου­α­ρίου. Πολλοί εἶναι αὐτοί οἱ ὁποῖοι ρωτοῦν ἄν ὁ Ἁγιασμός αὐτός πίνεται, χρησιμοποιεῖται γιά ραντισμό, φυλάσσεται στά σπίτια καί ἄν ἀντι­καθιστᾶ τή θεία Κοινωνία.

Τό κείμενο πού ἀκολουθεῖ, μεταγλωττισμένο στή νεοελληνική, ἀποτελεῖ «εἰδική γνωμοδότηση περί τοῦ θέματος τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ, δηλ. πῶς λαμβάνεται αὐτός παρά τῶν χριστιανῶν, ἐάν φυλάσσεται καί ἐάν ἀπ’ αὐτόν μεταλαμβάνουν» οἱ πιστοί, συν­τα­χθέν ὑπό τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν κυροῦ Νικο­δή­μου. Ἀρχικῶς αὐτή δημοσιεύθηκε στά ΔΙΠΤΥΧΑ τοῦ ἔτους 1999 (σσ. οη΄-π΄), πρός ἐνημέρωση τῶν εὐλαβέστατων Ἐφημερίων καί πληρο­φόρη­ση τῶν πιστῶν.

1. Ὑπάρχει διαφορά ἀνάμεσα στό Μεγάλο Ἁγιασμό πού τελεῖται τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων καί ἐκεῖνον τῆς κύριας ἡμέρας τῆς ἑορτῆς;

Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός πού τελεῖται τήν παραμονή τῶν Θεο­φανείων καί ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς εἶναι ἀκριβῶς ὁ ἴδιος. Ἐσφαλ­μένα κάποιοι θεωροῦν ὅτι δῆθεν τελεῖται τήν παραμονή ὁ «μικρός Ἁγιασμός» καί τήν ἑπόμενη ὁ «Μέγας». Καί στίς δύο περιπτώσεις τελεῖται ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός.

Μικρός Ἁγιασμός τελεῖται τήν πρώτη μέρα κάθε μήνα, κα­θώς καί ἐκτάκτως ὅταν τό ζητοῦν οἱ χριστιανοί σέ διάφορες περι­στά­σεις (ἐγκαίνια οἰκιῶν, καταστημάτων καί ἱδρυμάτων, σέ θεμελίωση κτισμάτων κ.λπ.). Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός τελεῖται μόνο δύο φορές τό χρόνο (τήν 5^η καί 6^η Ἰανου­α­ρίου) στό Ναό.

2. Ποῦ φυλάσσεται ὁ Μέγας Ἁγιασμός καί γιά ποιό λόγο;

Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός φυλάσσεται ὅλο τό χρόνο στό Ναό. Φυλάσσεται ὄχι ἄνευ λόγου. Καί ὁ λόγος δέν εἶναι ἄλλος, παρά γιά νά «μεταλαμβάνεται» ἀπό τούς πιστούς ὑπό ὁρισμένες συνθῆ­κες καί προϋποθέσεις. Συνηθισμένη εἶναι η περίπτωση πού ἀφορᾶ στούς διατελοῦντες ὑπό ἐπιτίμιο τοῦ Πνευματικοῦ, πού ἐμποδίζει τή συμμετοχή τους στη θεία Κοινωνία, γιά ὁρισμένο καιρό, καί εἴ­θισται νά δίδεται σέ αὐτούς, γιά εὐλογία καί παρηγοριά τους, Μέγας Ἁγιασμός. Κανένα κώλυμα δέν ὑφίσταται πρός τοῦτο, ἐφ’ ὅσον μάλιστα βρίσκονται «ἐν μετανοίᾳ καί ἐξομολογήσει».

Ἀπαραίτητα ὅμως πρέπει νά συνειδητοποιοῦν ὅτι ὁ Μέγας Ἁγιασμός δέν ὑποκαθιστᾶ οὔτε ἀντικαθιστᾶ τή θεία Κοινωνία τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, γιά τήν ὁποία ὀφείλουν μέ τή μετάνοια νά προετοιμάζονται, γιά νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό τά κωλύματα τῆς ἁμαρτίας, ὥστε νά ἀξιωθοῦν νά κοινωνήσουν τό ταχύτερο.

3. Μπορεῖ ὁ Μέγας Ἁγιασμός νά φυλάσσεται στό σπίτι καί νά πίνουν ἀπ’ αὐτόν σέ καιρό ἀσθένειας ἤ γιά ἀποτροπή βασκανίας καί κάθε σατανικῆς ἐνέργειας;

Ἡ ἀπάντηση εἶναι θετική. Παρέχεται ἀπ’ αὐτό τοῦτο τό ἱερό κείμενο τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ, πού προβλέπει «ἵνα πάντες οἱ ἀρυόμενοι καί μεταλαμβάνοντες ἔχοιεν αὐτό (τό ἡγιασμένον ὕδωρ…) πρός ἰατρείαν παθῶν, πρός ἁγιασμόν οἴκων, πρός πᾶσαν ὠφέλειαν ἐπιτήδειον», καί δή καί «δαίμοσιν ὀλέθριον, ταῖς ἐναντίαις δυνάμεσιν ἀπρόσιτον» (πρβλ. καί τή συναφή εὐχή σέ βασκανία· «φυγάδευσαν καί ἀπέλασαν πᾶσαν διαβολικήν ἐνέρ­γειαν, πᾶσαν σατανικήν ἔφοδον καί πᾶσαν ἐπιβουλήν… καί ὀφθαλ­μῶν βασκανίαν τῶν κακοποιῶν ἀνθρώπων»).

Ἀναντίρρητα χειραγωγεῖται μέ τόν τρόπο αὐτό ὁ πιστός νά ἀποφεύγει ἄλλες διεξόδους («ξόρκια», μαγεῖες καί ἄλλες μεθοδεῖες τοῦ πονηροῦ), καί νά καταφεύγει στά ἔγκυρα «ἁγιάσματα» τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως εἶναι ὁ Μέγας Ἁγιασμός, ἀλλά καί ὁ «μικρός» λεγόμενος Ἁγιασμός, ὡς συνειδητό μέλος τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ταμειούχου τῆς θείας χάριτος, καί μέτοχος τῶν ἁγιαστικῶν της μέσων.

Προϋποτίθεται βέβαια ὅτι στίς οἰκίες ὅπου φυλάσσεται ὁ Μέγας Ἁγιασμός, καί τό καντήλι θά ἀνάβει καί θά καίει ἐπιμελῶς, καί ἡ εὐλάβεια θά ὑπάρχει στά μέλη τῆς οἰκογενείας, τούς συζύγους καί τά παιδιά, καί θά ἀποφεύγεται κάθε αἰτία πού ἀπο­διώχνει τή θεία χάρη (ὅπως βλασφημίες ἤ ἄλλες ἀσχημοσύνες).

4. Ποιά ἡ σχέση νηστείας καί Μεγάλου Ἁγιασμοῦ;

Ἡ ἱστορική ἀρχή τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ εἶναι ἡ ἑξῆς: Στήν ἀρχαία Ἐκκλησία τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων -ὅπως τήν παρα­μονή τοῦ Πάσχα καί τῆς Πεντηκοστῆς- γινόταν ἡ βάπτιση τῶν Κατηχουμένων, δηλ. τῶν νέων χριστιανῶν. Τά μεσάνυχτα τελοῦ­νταν ὁ ἁγιασμός τοῦ ὕδατος γιά τήν τελετή τοῦ Βαπτίσματος· τότε εἰσήχθη ἡ συνήθεια -ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος- οἱ χριστιανοί νά παίρνουν ἀπό τό ἁγιασμένο νε­ρό καί νά πίνουν ἤ νά τό μεταφέρουν στά σπίτια τους γιά εὐ­λογία καί νά τό διατηροῦν ὁλόκληρο τό χρόνο· «Διά τοῦτο καί ἐν μεσο­νυκτίῳ κατά τήν ἑορτήν ταύτην ἅπαντες ὑδρευσάμενοι, οἴκα­δε τά νάματα ἀποτίθενται, καί εἰς ἐνιαυτόν ὁλόκληρον φυλάττουσιν» (Λόγος εἰς τό ἅγιον βάπτισμα τοῦ Σωτῆρος· ΡG 49, 366).

Ἀργότερα ὅμως, σέ καιρούς λειτουργικῆς παρακμῆς, ἡ ἀκο­λουθία τοῦ Ἁγιασμοῦ ἀπομονώθηκε ἀπό αὐτή τοῦ Βαπτίσματος, παρόλο πού διατήρησε πολλά στοιχεῖα του. Παρέμεινε ἡ συνή­θεια ὥστε οἱ πιστοί νά παίρνουν ἀπό τό ἁγιασμένο νερό «πρός ἁγιασμόν οἴκων», ὅπως ἀναφέρει ἡ καθαγιαστική εὐχή τοῦ Με­γάλου Ἁγιασμοῦ.

Νωρίς ἐπίσης ἐπικράτησε ἡ συνήθεια τῆς νηστείας πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῶν Θεοφανείων, γιά δύο λόγους: Πρῶτο, οἱ δύο μεγά­λες ἑορτές τῶν Χριστουγέννων καί τῶν Θεοφανείων στήν ἀρχαία Ἐκκλησία ἦταν ἑνωμένες σέ μία, αὐτή τῶν Θεοφανείων ἤ Ἐπι­φα­νείων, πού τελοῦταν τήν 6^η Ἰανουαρίου (συνήθεια πού διατη­ρεῖ­ται στήν Ἀρμενική Ἐκκλησία μέχρι σήμερα)· ὅμως ὁ ἅγιος Ἰωάν­νης ὁ Χρυσόστομος (4^ος αἰ.) χώρισε τίς δύο γιορτές καί ὅρισε ἡ μέν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ νά γιορτάζεται τήν 25^η Δεκεμβρίου, ἡ δέ

Βάπτιση καί φανέρωση τῆς ἁγίας Τριάδας τήν 6^η Ἰανουαρίου. Πρίν ἀπό κάθε Δεσποτική ἑορτή προηγοῦνταν νηστεία γιά τήν ψυχική καί σωματική κάθαρση τῶν πιστῶν. Ἄς θυμηθοῦμε πώς ἡ νηστεία ἔχει μέσα της τό στοιχεῖο τοῦ πένθους γιά τίς ἁμαρτίες. Ἔτσι ὅταν χώρισαν οἱ δύο ἑορτές, ἡ νηστεία πού προηγοῦνταν ἀκο­λούθησε τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων· γι’ αὐτό ἡ Ἐκκλησία ὅρισε νά νηστεύουμε μόνο τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων σάν προετοι­μασία γιά τήν ἑορτή, καί ὄχι περισσότερες ἡμέρες, γιατί βρι­σκόμαστε σέ ἑορταστική περίοδο, τό ἅγιο Δωδεκαήμερο.

Καί δεύτερο· ἀρχαία συνήθεια ἦταν ἐπίσης αὐτοί πού θά βα­πτίζονταν νά νηστεύουν καί μαζί μέ αὐτούς οἱ Ἀνάδοχοι, οἱ συγ­γενεῖς, ἀλλά καί ἄλλοι χριστιανοί οἱ ὁποῖοι τηροῦσαν ἐθελοντικά νηστεία «ὑπέρ τῶν βαπτιζομένων». Δέν ἦταν λοιπόν δύσκολο στή συνείδηση τῶν χριστιανῶν νά συνδεθοῦν ἡ πόση τοῦ ἁγιασμοῦ καί ἡ νηστεία, χωρίς νά ὑπάρχει αἰτιώδης σχέση μεταξύ αὐτῶν.

Ἔτσι λοιπόν, μεταφέροντας τό ζήτημα στή σημερινή ἐποχή μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι οἱ τακτικῶς μεταλαμβάνοντες τῶν ἁγίων Μυστηρίων καί τηροῦντες τίς νηστεῖες τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως καί τῆς 5^ης Ἰανουαρίου, εἶναι ἤδη ἕτοιμοι ὥστε νά πιοῦν ἀπό τό Μεγάλο Ἁγιασμό τῆς 5^ης καί 6^ηςἸανουαρίου. Σέ ἄλλη περίπτωση, ἐνδείκνυται νά τελοῦν σχετική νηστεία, ὅπως ὁρίζει σ’ αὐτούς ὁ Πνευματικός τους.

Τέλος ὅσοι ἐκτάκτως πίνουν ἀπό τό Μεγάλο Ἁγιασμό πού φυλάσσουν στό σπίτι τους, σέ ὧρες ἀσθενειῶν καί κινδύνων κ.λπ., μετά ἤ ἄνευ νηστείας, ἄς μήν ὑστεροῦν στήν πνευματική νηστεία ἀπέχοντες «ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός τε καί πνεύματος, ἐπι­τελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ» (Β΄ Κορ. 7,1).

«Λόγοι, σκέψεις, ευχές για το Νέον Έτος 2017» (π. Χρήστου Δημητρόπουλου)

Ένας νέος χρόνος ξεκίνησε!  

   Αδελφοί μου, ένα έτος ακόμη πέρασε και ένα νέο εμφανίζεται μπροστά μας. Η ημέρα η σημερινή είναι βαρυσήμαντη. Είναι η πρώτη ημέρα του πολιτικού-ημερολογιακού έτους, αλλά και η εκκλησία μας γιορτάζει κατά την ημέρα αυτή μεγάλα πνευματικά γεγονότα. Αυτά είναι που έχουν σημασία για τη ζωή μας την τωρινή και την αιώνια. Όμως δυστυχώς παραμερίζουμε και παραθεωρούμε το πνευματικό περιεχόμενο των εορτών και προσέχουμε το κοσμικό τεκταινόμενο και νόημα.

   Είναι θλιβερό να αποχρωματίζουμε τις μεγάλες εορτές της θρησκείας μας και τις Άγιες ημέρες του εκκλησιαστικού έτους και να καταντούμε αυτές ως κοσμικές εορτές, γεμάτες από γλέντια, κραιπάλες, ασύστολες οινοπνευματώδεις καταστάσεις, φωτάκια, δώρα υλικά, χαμόγελα και ευχές που στηρίζονται απλά και μόνο στους κανόνες ευγένιας και τυπικού. Δυστυχώς για ακόμα μια φορά επί την είσοδο του Νέου Έτους ψωνίσαμε ίσως με βουλιμικό χαρακτήρα, ίσως και με άγχος αν θα προλάβουμε να πάμε σούπερ-μάρκετ, μαγαζιά, λες και άλλες ημέρες δεν θα έχουμε στο διάβα της ζωής μας.

   Επίσης για ακόμα μια φορά θα πέσουμε θύματα αμαρτωλών εκδηλώσεων, τυχερών παιχνιδιών με παρές από ύβρεις, τζόκεϊ, πειράγματα , χειρονομίες απληστίας και ασυδοσίας. Ακούσαμε εχθές διαγγέλματα «μεγάλων ανδρών και γυναικών» εντός εισαγωγικών (πολιτικοί άνθρωποι και ταγοί δήθεν του πνεύματος και της κουλτούρας του τόπου μας) να δίνουν ευχές χωρίς κανένα ηθικό και πνευματικό χαρακτήρα που δεν αναφέρουν καν το όνομα του Άγιου Θεού, ευχές με λόγια παχιά χωρίς Ευαγγελική Αλήθεια.

   Το ίδιο συμβαίνει και με εμάς που ανταλλάσουμε ευχές ξύλινες «χρόνια πολλά» ή «να έχουμε ένα χρόνο καλότυχο» ή «Υγεία να έχουμε» ή κάποιος που είναι πολιτικός εχθές μου έστειλε για ευχές «ειρήνη, ελπίδα και αγώνα για ένα καλύτερο 2017».  Άραγε αδερφοί μου αν τα χρόνια και η ζωή μας στηρίζονταν ολοκληρωτικά στις ευχές που πυρήνα θα είχαν τον Μεγάλο Θεό και πατέρα μας, πόσο διαφορά θα είχαν!

   Αδερφοί μου ευλογημένοι πριν βγουν οι οντότητές μας στο δρόμο του Νέου Έτους. Ας αντικρύσουμε τη ζωή μας απέναντι στους Νόμους του Θεού και ας διερευνήσουμε τα πεπραγμένα της ζωής μας ώστε επιτέλους να μπορέσουμε να αντιληφθούμε κατά πόσο χρησιμοποιήσαμε τον παρελθόντα χρόνο προς δόξα του θελήματος του Κυρίου μας με αντικείμενο πως θα ωφελήσουμε τον εαυτό μας και τον πλησίον μας, εκφράζοντας πράξεις αγάπης, ανεξίκακες, υποκριτισμού, πόλεμου, διαστροφής, αφανισμού.

   Ας προσπαθήσουμε να βρούμε τι μας χωρίζει από τον Θεό και μας αποξενώνει. Ας δούμε τα λάθη μας και μέσα από την αυτογνωσία ας κοιτάξουμε επιτέλους να κάνουμε καλύτερη διαχείριση στον μέλλοντα χρόνο που υποδεχόμαστε σήμερα.

   Άραγε πόσοι χρησιμοποιήσαμε τον Χριστό ώστε τα έργα μας κατά το περασμένο έτος να μην είναι χορτάρι ή καλάμι που θα καούν στην κρίση; Πόσοι κατά το παρελθόν  έτος διατηρήσαμε συνείδηση ήρεμη και ψυχή καθαρή και νου ασκότιστο και λόγο αγνό και αίσθημα τίμιο με σχέσεις θεάρεστες μέσα στον κοινωνικό βίο; Πόσοι από εμάς σταθήκαμε ταπεινοί οικογενειάρχες και όχι εγωιστές που προσπαθούν ως γητευτές θηρίου να χειριστούν την οικογένειά τους; Πόσοι πάνω στον κοινωνικό και επαγγελματικό χώρο και βίο, κρατήσαμε υψηλές αξίες που έφερναν γαλήνη ψυχής ώστε να μπορούμε σήμερα εδώ που βρισκόμαστε να κοιτάξουμε τον Κύριο στα μάτια με περίσσια καρδιάς;  Πόσοι από εμάς τον περασμένο χρόνο αναζητώντας συμβουλή ή παραμυθία ή καθοδήγηση, πήγαμε στον Πνευματικό ή διαβάσαμε μία σελίδα κάθε ημέρα από την Καινή Διαθήκη που έχει την Θεοπνευστία και ζωή του παραδειγματικού βίου του Κυρίου μας; Πόσοι από εμάς τρέξαμε με πόθο ψυχής να ανάψουμε το καντήλι στο σπιτικό μας και αφιερώσαμε δύο λόγους καρδιάς σε καθημερινή βάση στον Κύριό μας ή στην Παναγία και τους Αγίους; Μήπως εγώ ή εσύ αδερφέ μου δεν έχεις καντήλι στο σπιτικό σου γιατί φοβάσαι μην πιάσει φωτιά; Πόσοι στον παρελθόντα χρόνο κάναμε ελεημοσύνη με κλειστά μάτια για να μην δουν τι δίδουν τα χέρια μας; Μήπως κάναμε ελεημοσύνη για προβολή; Πόσοι γίναμε σκέπασμα για την αμαρτωλότητα του διπλανού μας; Μήπως γίναμε τιμητές ή κατακριτές ή συκοφάντες;

    Ναι, σήμερα το Νέο Έτος ήρθε, είναι εδώ παρόν, ας βάλουμε σε περισυλλογή το είναι μας, ίσως προλάβουμε να φρενάρουμε την κατρακύλα μας. Η σύνεση πρέπει να μπει σε σκέψη, πράξη, λόγο, έτσι ώστε το δοχείο της ψυχής να μην γίνει σκουπιδοτενεκές αλλά δοχείο Θείας Χάριτος που μέσα του θα έχει πλημμύρα από Φως Χριστού.

   Αδερφοί μου, η αμαρτία τον περασμένο χρόνο αύξησε τα Θύματά της, το έγκλημα η διαφθορά επικινδύνων αυξάνεται, η ανεργία διογκώθηκε, η προώθηση του κακού έγινε τρόπος ζωής, η κατάπτωση των ηθικών αξιών έφθασε στο ζενίθ. Όλα αυτά πήραν ζωή γιατί κατά το παρελθόν έτος απομακρυνθήκαμε από το Θεό και τους νόμους του. Ο χείμαρρος της αμαρτίας,  η τσιμεντοποίηση της ψυχής μας μάς πήρε στην δίνη της. Ήγγικεν η ώρα να αντισταθούμε στον χείμαρρο αυτό, είθε όλοι μας να γίνουμε μαχητές ζωής όχι του υλισμού αλλά του Πνεύματος και του ήθους.

   Αδελφοί μου, καταντήσαμε να είμαστε πρόσφυγες του Παραδείσου. Εκείνο ήταν το σπίτι μας και  εκεί πρέπει να ξαναπάμε.

   Εύχομαι μέσα από την φτωχή καρδιά μου να έχετε καλή χρονιά γεμάτη από Θεία Χάρη και Ευλογία  Θεού. Οι δρόμοι όλων να φωταγωγηθούν από το άπλετο άκτιστο  Φως του Θεού. Τα βήματα όλων να είναι στο διάβα του Καινούριου Χρόνου τούτου Θεοτοκοβάδιστα.

   Οι σκέψεις όλων μας να γίνουν επιτέλους καθαρές σαν το χιόνι και φωτεινές σαν τον ήλιο.  Η κρίση και οι ενέργειές μας να διακριθούν αυτόν τον χρόνο από σύνεση και ταπεινότητα.

Αδερφοί μου ας βρούμε τον δρόμο που οδηγεί στον γλυκύτατο Ιησού Χριστό.

Καλή Χρονιά και Ευλογημένη!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Π. Χρήστος Δημητρόπουλος

1^η Ιανουαρίου 2017

" Έκ βάθους καρδιάς καλή Χρονιά" (π. Χρήστος)

Αδελφοί εκ βάθους καρδιάς καλή Χρονιά και ευλογημένη γεμάτη προκοπή βίου και πίστεως και συνέσεως πνευματικής.

Αύριο σας περιμένω με πολύ χαρά στον Ιερό ναό της Ζωοδόχου Πηγής στο άλσος της Φιλαδέλφειας να ενώσουμε τις ψυχοσωματικές οντότητες μας με Σώμα και Αίμα Ιησού Χριστού. 

Κατόπιν θα ευλογήσουμε τις βασιλόπιτες μας και θα ευχηθούμε ως μια οικογένεια καλή χρονιά .Ελάτε σας περιμένω με πολύ αγάπη Χριστού.

Μετά τιμής πατήρ Χρήστος Δημητρόπουλος.

ΏΡΑ ΈΝΑΡΞΕΩΣ ΘΕΊΑΣ ΛΕΙΤ"ΟΥΡΓΊΑΣ 7.30 ΜΕ 10.30ΠΜ